Ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα του Κληρονομικού Δικαίου είναι η ερμηνεία των διαθηκών και συγκεκριμένα της πραγματικής βούλησης του διαθέτη, ώστε να διασφαλισθεί ότι τα περιουσιακά του στοιχεία θα περιέλθουν μετά θάνατον στα πρόσωπα που επιθυμεί. Γνωστός θεσμός είναι αυτός της Αποκλήρωσης, όπου ο διαθέτης δηλώνει ρητά ότι επιθυμεί να στερήσει από κάποιον νόμιμο κληρονόμο το μερίδιό του επί της περιουσίας του.

ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟΚΛΗΡΩΣΗΣ

Η αποκλήρωση καταρχάς διακρίνεται σε δύο είδη: την αποκλήρωση με ευρεία και την αποκλήρωση με στενή έννοια.

Με την πρώτη, ο αποκληρούμενος θεωρείται ότι δεν υπάρχει κατά το χρόνο θανάτου του διαθέτη, συνεπώς τον τελευταίο κληρονομούν οι επόμενοι κατά σειρά προτεραιότητας κληρονόμοι σύμφωνα με τις διατάξεις της διαθήκης και του νόμου. Ωστόσο, ο κληρονόμος που αποκληρώνεται με ευρεία έννοια δεν θα μείνει δίχως περιουσιακά στοιχεία, καθώς εάν ανήκει στους «νόμιμους μεριδούχους» του κληρονομούμενου (παιδί, εγγόνι, γονέας ή επιζών σύζυγος), θα λάβει το μέρος της κληρονομιάς που αντιστοιχεί στην νόμιμη μοίρα παρά την αποκλήρωση και την αντίθετη θέληση του διαθέτη.

Η αποκλήρωση με στενή έννοια από την άλλη, είναι μια αυστηρότερη διάταξη στο κείμενο της διαθήκης, με την οποία ο κληρονομούμενος επιλέγει να στερήσει τον νόμιμο κληρονόμο του και από το ποσοστό της νόμιμης μοίρας. Για να είναι δε έγκυρη μια τέτοια διάταξη στο κείμενο της διαθήκης θα πρέπει να συντρέχει -κατά τον χρόνο σύνταξης της διαθήκης- μία εκ των προβλεπόμενων στο νόμο περιπτώσεων :

• Να υπήρξε εκ μέρους του αποκληρούμενου απειλή της ζωής του διαθέτη, της συζύγου/συντρόφου του βάσει συμφώνου συμβίωσης ή άλλου απογόνου του, και συγκεκριμένα να αποδεικνύεται και πρόθεση θανάτωσης για την πράξη αυτή.
• Να προέβη ο αποκληρούμενος σε πρόκληση σωματικών κακώσεων σε βάρος του διαθέτη ή της συζύγου/συντρόφου του βάσει συμφώνου συμβίωσης.
• Να διέπραξε ο αποκληρούμενος κακούργημα ή σοβαρό πλημμέλημα σε βάρος του διαθέτη ή της συζύγου/συντρόφου του βάσει συμφώνου συμβίωσης. Σημειώνεται δε στο σημείο αυτό, ότι σοβαρά πλημμελήματα έχουν κριθεί βάσει αποφάσεων των ελληνικών δικαστηρίων η εξύβριση, οι απειλές, η απάτη, η πλαστογραφία και η κλοπή σε βάρος της περιουσίας του διαθέτη.
• Να μην εκπληρώνει ο αποκληρούμενος (εδώ θα πρόκειται για κατιόντα, δηλαδή παιδί ή εγγόνι του διαθέτη) την νόμιμη υποχρέωση του προς εξασφάλιση διατροφής στον διαθέτη και
• Να κάνει ο αποκληρούμενος άτιμη ή ανήθικη παρά την αντίθετη βούληση του διαθέτη. Παραδείγματα δε άτιμου βίου έχουν κριθεί από την ελληνική νομολογία η κατ’ επανάληψη τέλεση αδικημάτων, χωρίς να χρειάζεται απόφαση ποινικού δικαστηρίου, η συμμετοχή σε συμμορία κακοποιών και η άσκηση πορνείας ή τοκογλυφίας.

Στην περίπτωση τέλος, που κάποιος από τους νόμιμους κληρονόμους αποκληρώθηκε για λόγο ψευδή ή μη προβλεπόμενο από το νόμο, έχει την δυνατότητα να επιδιώξει δικαστικά την αναγνώριση της ακυρότητας της διάταξης της διαθήκης που τον αποκληρώνει και, να διεκδικήσει το σύνολο των κληρονομιαίων περιουσιακών στοιχείων που αντιστοιχούν στη νόμιμη μοίρα του. Η προσβολή της διάταξης της διαθήκης και το αίτημα ακύρωσής της μπορούν να προβληθούν εντός διετούς προθεσμίας, η οποία τρέχει από την δημοσίευση της διαθήκης.

Όταν πρόκειται για διόρθωση αρχικής εγγραφής με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» και ο δικαιούχος επικαλείται ως τίτλο κτήσεως την έκτακτη χρησικτησία, η αγωγή του δικαιούχου απευθύνεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν αναφορικά με την λειτουργία του κτηματολογίου, στην περίπτωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής μπορεί να ζητηθεί με αγωγή ενώπιον του αρμοδίου καθ' ύλην και κατά τόπου Δικαστηρίου, η αναγνώριση του δικαιώματος, που προσβάλλεται με την ανακριβή εγγραφή και η διόρθωση, ολικά ή μερικά της πρώτης εγγραφής.

Η αγωγή, αυτή μπορεί να είναι είτε αναγνωριστική είτε διεκδικητική και ασκείται από όποιον έχει έννομο συμφέρον, σε αποκλειστική προθεσμία πέντε (5) ετών, από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης της απόφασης του Οργανισμού Κτηματολογίου.

Κατ' εξαίρεση, όταν πρόκειται για διόρθωση αρχικής εγγραφής με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» και ο δικαιούχος επικαλείται ως τίτλο κτήσεως την έκτακτη χρησικτησία, η αγωγή απευθύνεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, στο οποίο θεωρείται ότι ανήκουν κατά κυριότητα τα ακίνητα που φέρουν την ένδειξη «ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ», μόλις καταστεί οριστική η πρώτη έγγραφη.

Ειδικότερα, σε υπόθεση που εξετάστηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο της Λάρισας, επί αγωγής κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ο ενάγων που ήταν κύριος διαμερίσματος, το οποίο στο κτηματολόγιο φερόταν ως «αγνώστου ιδιοκτήτη», ζήτησε να αναγνωρισθεί η κυριότητά του, που προέκυψε από έκτακτη 20ετή και άνω χρησικτησία.

Συγκεκριμένα, διέμενε στο ακίνητο αυτό χωρίς να έχει κανονικό συμβόλαιο, παρά μόνο προσύμφωνο πώλησης και έκτοτε ασκεί επ’ αυτού πράξεις νομής και κατοχής, με διάνοια κυρίου  επί χρονικό διάστημα μακρότερο της 20ετίας, χωρίς ποτέ να ενοχληθεί από κανέναν.

Ισχυρίστηκε δε ότι εκ παραδρομής, κατά την εγγραφή στο κτηματολογικό Φύλλο του σχετικού βιβλίου του Κτηματολογικού Γραφείου Λ., το επίδικο ακίνητο εγγράφηκε ως «αγνώστου ιδιοκτήτη», ζήτησε δε με την κρινόμενη αγωγή

α) να αναγνωριστεί ότι είναι κύριος του επιδίκου ακινήτου και

β) να διορθωθεί η πρώτη εγγραφή τον επιδίκου διαμερίσματος με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» ώστε να αναγραφεί ο ενάγων ως κύριος αυτού, με τίτλο κτήσης αυτού την έκτακτη χρησικτησία.

Το δικάσαν δικαστήριο έλεγξε για το παραδεκτό της συζήτησης των αιτημάτων της αγωγής ότι καταχωρήθηκε η περίληψη αυτής εμπρόθεσμα στο τηρούμενο κτηματολογικό φύλλο του αρμοδίου Κτηματολογικού Γραφείου Λ., δεν θεώρησε όμως απαιτούμενη την προσαγωγή πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ (ν. 4223/2013), καθόσον κατά την κρίση του, η διάταξη που καθιερώνει το απαράδεκτο της συζήτησης της αγωγής, αν δεν προσκομιστεί από το διάδικο πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ, παραβιάζει και έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) και τις διατάξεις των άρθρων 17, 20 και 25 του Συντάγματος (δικαιώματα ιδιοκτησίας, δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας και αρχή της αναλογικότητας), με το σκεπτικό ότι δεν είναι δυνατόν μία καθαρά φορολογική διάταξη, που δεν αφορά στην προστασία των συναλλασσομένων σε σχέση με τα ακίνητα ή δεν επιδιώκει την παροχή δικαστικής προστασίας, να αποτελεί ειδική διαδικαστική προϋπόθεση μιας εμπράγματης αγωγής και προαπαιτούμενο, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας, καθώς στόχος της δίκης πρέπει να είναι πάντοτε η έκδοση της απόφασης επί της ουσίας και οι διαδικαστικές προϋποθέσεις πρέπει να έχουν σκοπό να εξασφαλίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη ροή της διαδικασίας και να αποτελούν εγγυήσεις ορθής δικαστικής απόφασης.

Το Δικαστήριο απέρριψε τη ένσταση του Δημοσίου ότι το ακίνητο έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του «ως αγνώστου ιδιοκτήτη», καθώς σύμφωνα με το άρθρου 4 εδαφ. β' του ν. 3127/2003, σε οικισμούς, που προϋφίστανται του έτους 1923, είναι δυνατή η χρησικτησία έναντι του Δημοσίου, εφόσον μέχρι την έναρξη του νόμου αυτού, δηλαδή μέχρι το 2003, ο δικαιούχος νέμεται το ακίνητο επί 10 έτη αδιατάρακτα και έχει ο ίδιος ή οι δικαιοπάροχοί του νόμιμο τίτλο.

Έτσι έγινε δεκτή η αγωγή και α) αναγνωρίστηκε το δικαίωμα κυριότητας του ενάγοντος στο επίδικο διαμέρισμα, και β) διατάχθηκε η διόρθωση της πρώτης εγγραφής του οικείου Κτηματολογικού Φύλλου του σχετικού Βιβλίου του Κτηματολογικού Γραφείου και ενεγράφη ο ενάγων ως κύριος του διαμερίσματος.

Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος που γίνεται στο εξωτερικό, ζήτημα είναι ποιο από τα σχετιζόμενα δίκαια κρίνεται κατάλληλο και εφαρμοστέο κατά περίπτωση. Με βάση την διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ, ορίζεται ότι οι ενοχές από αδίκημα διέπονται από το δίκαιο της πολιτείας, όπου διαπράχθηκε το αδίκημα (lex loci delicti commissi). Το κρίσιμο εδώ συνδετικό στοιχείο είναι ο τόπος του αδικήματος, χωρίς να εξετάζεται η ιθαγένεια των προσώπων μεταξύ των οποίων δημιουργήθηκε ενοχή από αδίκημα (ζημιώσας-ζημιωθείς), ούτε ο τόπος της κατοικίας ή διαμονής των προσώπων αυτών.

Σύμφωνα λοιπόν με την κρατούσα άποψη στο χώρο του Ελληνικού δικαίου, αλλά και στις ξένες έννομες τάξεις που ακολουθούν τον κανόνα της διατάξεως του άρθρου 26 ΑΚ, το δίκαιο που ισχύει στην πολιτεία όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, θα ρυθμίσει μεταξύ άλλων και τα εξής ζητήματα:

1. αν ορισμένη πράξη ή παράλειψη είναι παράνομη,
2. την υπαιτιότητα,
3. το συντρέχον πταίσμα του παθόντος,
4. αν η ευθύνη είναι υποκειμενική ή αντικειμενική (χωρίς πταίσμα),
5. με ποιες προϋποθέσεις θεμελιώνεται ευθύνη από τις πράξεις και παραλείψεις των προστηθέντων ή βοηθών εκπληρώσεως,
6. την ικανότητα καταλογισμού,
7. τον κύκλο των προστατευομένων εννόμων αγαθών ή υποκειμενικών δικαιωμάτων, την ύπαρξη των οποίων κρίνει το δίκαιο που τα διέπει (π.χ. εμπράγματο δικαίωμα κυριότητας, κινητού πράγματος),
8. τις συνέπειες του αδικήματος (υποχρέωση) αποζημιώσεως χρηματική ή in natura,
9. την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης (όχι περιουσιακής ζημίας),
10. την δυνατότητα αναγωγής μεταξύ περισσοτέρων ευθυνόμενων,
11. την παραγραφή της σχετικής αξιώσεως.

Ειδικότερα καθόσον αφορά ατυχήματα, που προκαλούνται σε τρίτους, από αυτοκίνητο, κατά τη λειτουργία του, πρέπει να σημειωθεί ότι στον ευρωπαϊκό χώρο, με λιγότερες ή περισσότερες παραλλαγές κατά περίπτωση, καθιερώνεται αντικειμενική ευθύνη σε βάρος ορισμένων προσώπων, τα οποία βάσει ορισμένης ιδιότητας συνδέονται με το ζημιογόνο αυτοκίνητο (π.χ. οδηγός, ιδιοκτήτης, κάτοχος).

Σύμφωνα με το δίκαιο της πολιτείας όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, θα κριθεί αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την θεμελίωση αντικειμενικής ευθύνης από ατύχημα, που προκλήθηκε από αυτοκίνητο κατά τη λειτουργία του, ποια η έννοια του αυτοκινήτου και πότε το ατύχημα συμβαίνει κατά τη λειτουργία του.

Όσον αφορά την ευθύνη της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας, για το ατύχημα, αυτή καταλαμβάνεται από το δίκαιο που διέπει την σύμβαση ασφάλισης. Συνεπώς καθόσον αφορά την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, η αγωγή στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 489/1976, 346, 481 του ΑΚ.

Καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφορετικές από τις χώρες καταγωγής τους, δημιουργούνται περισσότερες διεθνείς οικογένειες. Εάν είστε διεθνές ζευγάρι με παιδί και βρίσκεστε σε διαδικασία χωρισμού, θα πρέπει να συμφωνήσετε στα ζητήματα που αφορούν το δικαίωμα επιμέλειας του παιδιού σας, συμπεριλαμβανομένου του τόπου όπου θα κατοικήσει το παιδί, διότι εάν δεν υπάρξει συμφωνία και πάρει το παιδί μαζί του ο ένας γονέας για να ζήσουν σε άλλη χώρα χωρίς τη συναίνεση του άλλου γονέα ή χωρίς σχετική άδεια από το δικαστήριο, παραβιάζετε τον νόμο.

Έτσι, σε περίπτωση που αποφασίσετε να επιστρέψετε στην χώρα καταγωγής σας ή να μετακομίσετε σε άλλη χώρα μαζί με το παιδί σας, θα πρέπει να καταλήξετε σε μια λύση που προστατεύει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του παιδιού σας. Κατ' αρχήν, οι γονείς θα πρέπει να αποφασίσουν από κοινού πού θα πρέπει να ζήσει το παιδί.

Τρόποι αποτροπής διασυνοριακής απαγωγής τέκνου από γονέα

Εάν θέλετε να πάρετε μαζί σας το παιδί σας για να ζήσετε σε μια άλλη χώρα της ΕΕ ή εάν πιστεύετε ότι ο/η σύντροφός σας σκοπεύει να κάνει κάτι τέτοιο:

→ Προσπαθήστε να διαπραγματευτείτε μια λύση με τον/την σύντροφό σας που θα προστατεύει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του παιδιού σας.

→ Ζητήστε τη συμβουλή ενός δικηγόρου που είναι ειδικευμένος σε υποθέσεις οικογενειακού δικαίου ή ενός διαμεσολαβητή.

→ Μπορείτε επίσης να απευθυνθείτε στον Διαμεσολαβητή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Διεθνή Απαγωγή Τέκνου από Γονέα, ώστε να σας βοηθήσει να βρείτε την καλύτερη λύση για το παιδί σας.

→ Επικοινωνήστε με την αρχή έκδοσης ταυτοτήτων ή διαβατηρίων, ώστε να αποτρέψετε την έκδοση νέων ταξιδιωτικών εγγράφων στο όνομα του παιδιού σας.

Εάν δεν μπορείτε να συμφωνήσετε με τον/την σύντροφό σας, θα πρέπει να ζητήσετε από ένα δικαστήριο στη χώρα συνήθους κατοικίας του παιδιού σας εντός της ΕΕ να αποφανθεί επί του ζητήματος.

Επίλυση ζητημάτων διασυνοριακής απαγωγής τέκνου από γονέα

→ Σε κάθε χώρα της ΕΕ υφίσταται μια αρμόδια Κεντρική Αρχή, συνήθως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, η οποία μπορεί να σας βοηθήσει να φέρετε πίσω το παιδί σας. Ζητήστε βοήθεια χωρίς καθυστέρηση.

→ Μπορείτε, επίσης, να ζητήσετε τη συμβουλή ενός δικηγόρου που είναι ειδικευμένος σε υποθέσεις οικογενειακού δικαίου ή ενός διαμεσολαβητή.

→ Η απαγωγή τέκνου από γονέα θα είναι συναισθηματικά οδυνηρή για το παιδί.

→ Θέστε ως προτεραιότητα την ευημερία του παιδιού σας.

→ Και οι δύο γονείς είναι σημαντικοί για το παιδί σας.

Νομικό πλαίσιο

Αν ο/η πρώην σύντροφός σας, πήρε παράνομα το παιδί σας σε μια άλλη χώρα της ΕΕ, χωρίς την άδειά σας ή παραβιάζοντας τις δικαστικές αποφάσεις του κράτους μέλους όπου ζείτε εσείς και το παιδί σας, μπορείτε να κινήσετε δικαστική διαδικασία για την επιστροφή του.

Οι κεντρικές αρχές που είναι αρμόδιες για τις διεθνείς απαγωγές παιδιών μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε τις απαραίτητες ενέργειες.

Μόλις κινηθεί η διαδικασία στη χώρα στην οποία μεταφέρθηκε το παιδί, τα δικαστήρια της χώρας αυτής θα διατάξουν την επιστροφή του παιδιού, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι νομικές προϋποθέσεις.

Πιθανές εξαιρέσεις στην επιστροφή του παιδιού

1. αν το παιδί ενδεχομένως διατρέχει κίνδυνο στη χώρα όπου ζούσε πριν από την απαγωγή

1. αν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο για να δηλώσει ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει.

Κατά κανόνα, δίνεται τόσο στον γονέα όσο και στο παιδί, δυνατότητα ακρόασης από το δικαστήριο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Επίσης, δεν μπορείτε να ανατρέψετε απόφαση για την επιμέλεια παιδιού με την απαγωγή του και την προσφυγή σε δικαστήριο χώρας άλλης από αυτή που εξέδωσε την αρχική απόφαση για την επιμέλεια.

Προκειμένου επομένως να προσπαθήσετε να ανατρέψετε απόφαση για την επιμέλεια παιδιού, πρέπει ο γονέας να προσφύγει σε δικαστήριο της χώρας όπου εκδόθηκε η αρχική απόφαση για την επιμέλεια.

Οι παραπάνω κανόνες δεν ισχύουν για τη Δανία ή τις χώρες του ΕΟΧ (Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Νορβηγία και Ελβετία), καθώς είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Χάγης του 1980 σχετικά με την απαγωγή παιδιών και οι υποθέσεις απαγωγής που αφορούν τις χώρες αυτές εμπίπτουν στη σύμβαση αυτή ή άλλες διεθνείς συμφωνίες.

Η αλλαγή του ιδιοκτήτη ενός ακινήτου κατά τη διάρκεια της μίσθωσής του δεν είναι σπάνια περίπτωση. Ιδιαίτερα με την αγορά ενός ακινήτου, που χρησιμεύει ως κατοικία, ο νέος ιδιοκτήτης συνήθως στοχεύει στην ιδιοκατοίκηση του ακινήτου και όχι στην ενοικίασή του. Αυτός είναι και ο λόγος, που η αλλαγή του ιδιοκτήτη συνιστά τη μεγαλύτερη αγωνία του μισθωτή. Αμέσως μετά την αγορά του ακινήτου ο νέος ιδιοκτήτης επιδιώκει την έξωση του ενοικιαστή για ιδιοκατοίκηση. Εντούτοις, ο νομοθέτης έχει προνοήσει για την προστασία του ενοικιαστή, ορίζοντας τις προϋποθέσεις διαμονής του στο ακίνητο, ακόμη και μετά την αλλαγή του ιδιοκτήτη του.

Α. Αλλαγή ιδιοκτήτη μισθωμένου ακινήτου με σύμβαση .

Σύμφωνα με το άρθρο 614 ΑΚ στη μίσθωση ακινήτου που αποδεικνύεται με έγγραφο βέβαιης χρονολογίας, αν ο εκμισθωτής κατά τη διάρκεια της μίσθωσης μεταβιβάσει σε τρίτον την κυριότητά του μισθίου ή παραχωρήσει άλλο εμπράγματο δικαίωμα που αποκλείει στο μισθωτή τη χρήση, ο νέος κτήτορας υπεισέρχεται στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις της μίσθωσης, εκτός αν έγινε αντίθετη συμφωνία στο μισθωτήριο έγγραφο. Αν το εμπράγματο δικαίωμα που παραχώρησε ο εκμισθωτής στον τρίτο δεν αποκλείει στο μισθωτή τη χρήση, ο τρίτος έχει υποχρέωση να μην την παρεμποδίσει.

Δηλαδή, εάν κατά τη διάρκεια της ενοικίασης λάβει χώρα πώληση του ακινήτου σε νέο ιδιοκτήτη, οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του νέου ιδιοκτήτη του ακινήτου δεν αλλάζουν, εφόσον πληρούνται δύο προϋποθέσεις:

1) Αποδεικνύεται η ενοικίαση με μισθωτήριο συμβόλαιο βεβαίας χρονολογίας. Ένα έγγραφο αποκτά βέβαια χρονολογία με συγκεκριμένους τρόπους, οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 446 ΑΚ. Ειδικότερα, το ιδιωτικό έγγραφο αποκτά βέβαια χρονολογία ως προς τους τρίτους, μόνο όταν το θεωρήσει συμβολαιογράφος ή άλλος δημόσιος υπάλληλος, αρμόδιος κατά το νόμο, ή όταν πεθάνει ένας από εκείνους που το υπέγραψαν ή όταν το ουσιώδες περιεχόμενό του αναφερθεί σε δημόσιο έγγραφο ή όταν υπάρξει άλλο γεγονός που κάνει με ανάλογο τρόπο βέβαιη τη χρονολογία. Καταχώρηση στο taxis ΑΔΔΕ.

2) Δεν έχει συμφωνηθεί κάτι διαφορετικό με το μισθωτήριο συμφωνητικό. Δηλαδή, δεν έχει περιληφθεί όρος στο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, ο οποίος να προβλέπει λόγου χάρη, ότι σε περίπτωση πώλησης του ακινήτου κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η αποχώρηση του ενοικιαστή από το ακίνητο εντός τριών μηνών από τότε, που θα του ζητηθεί από τον νέο ιδιοκτήτη.

Στο σημείο αυτό πρέπει να εξετασθεί τι ισχύει σε περίπτωση που μία από τις δύο ως άνω προϋποθέσεις ελλείπουν, δηλαδή η μίσθωση δεν αποδεικνύεται με έγγραφο βεβαίας χρονολογίας ή υπάρχει αντίθετος όρος στο μισθωτήριο.

Σύμφωνα με το άρθρο 615 ΑΚ, στη μίσθωση ακινήτου που δεν αποδεικνύεται με έγγραφο βέβαιης χρονολογίας ή που περιέχει τον όρο, ότι σε περίπτωση εκποίησης του μισθίου ή παραχώρησης εμπράγματου δικαιώματος που αποκλείει τη χρήση του μισθωτή ο νέος κτήτορας θα έχει δικαίωμα να αποβάλει το μισθωτή, ο νέος κτήτορας μπορεί να καταγγείλει τη μίσθωση πριν από ένα μήνα, αν η μίσθωση έχει διάρκεια έως ένα έτος και πριν από δύο μήνες, αν έχει διάρκεια μακρότερη από ένα έτος. Εάν ο νέος κτήτορας καταγγείλει τη μίσθωση, διατηρούνται ακέραια τα δικαιώματα του μισθωτή απέναντι στον εκμισθωτή για αποζημίωση.

Η καταχώριση του μισθωτηρίου στο TAXIS του προσδίδει βεβαία χρονολογία. Επίσης, η προφορική ενοικίαση δεν επιφέρει την προστασία του ενοικιαστή, εάν τα στοιχεία της δεν καταχωριστούν στο TAXIS και τα δικαιώματα του ενοικιαστή χωρίς συμβόλαιο είναι περιορισμένα. Ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης όμως, που αναγράφει μειωμένο ενοίκιο σε σχέση με συμφωνηθέν, μπορεί να φέρει βεβαία χρονολογία, ανεξάρτητα από την πλημμέλειά του αυτή.

Στην περίπτωση αυτή ο νέος ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβεί σε καταγγελία της μίσθωσης. Τα αποτελέσματα της καταγγελίας θα επέλθουν μέσα σε ένα μήνα από τότε που αυτή επιδόθηκε στο μισθωτή, εάν η μίσθωση έχει διάρκεια έως ένα έτος και μέσα σε δύο μήνες, εάν έχει διάρκεια μεγαλύτερη από ένα έτος.

Β. Αλλαγή ιδιοκτήτη μισθωμένου ακινήτου με πλειστηριασμό.

Η αλλαγή στην ιδιοκτησία ακινήτου μπορεί να γίνει και μέσω πλειστηριασμού.

Σύμφωνα με το άρθρο 1009 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), όπως αυτό τροποποιήθηκε με το Ν. 4335/2015, αν το ακίνητο που πλειστηριάστηκε ήταν μισθωμένο για την άσκηση σε αυτό επιχείρησης, ο υπερθεματιστής έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη μίσθωση, οπότε αυτή λύεται μετά την πάροδο δύο (2) μηνών από την καταγγελία. Στην περίπτωση αυτή η περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης εκτελείται κατά του μισθωτή και του υπομισθωτή, καθώς και κατά οποιουδήποτε αντλεί τα δικαιώματά του από αυτούς ή κατέχει το μίσθιο γι’ αυτούς.

Ο λόγος, που ο νομοθέτης κάνει διάκριση μεταξύ των εμπορικών και αστικών μισθώσεων, είναι η προστασία του υπερθεματιστή (δηλαδή του αγοραστή του ακινήτου μέσω πλειστηριασμού) από τον επιχειρηματία, που προβαίνει σε εικονική ενοικίαση ακινήτου ιδιοκτησίας του σε άλλη επιχείρηση συμφερόντων του ιδίου για μεγάλο χρονικό διάστημα, όταν πλέον κινδυνεύει με κατάσχεση, με απώτερο στόχο να μπορεί να το εκμεταλλεύεται και μετά την πώλησή του με πλειστηριασμό. Με τη νέα ρύθμιση ο νέος ιδιοκτήτης, ανεξαρτήτως της ύπαρξης εγγράφου μισθωτηρίου με βέβαια χρονολογία και οποιασδήποτε προγενέστερης συμφωνίας μεταξύ μισθωτή και προηγούμενου ιδιοκτήτη, θα μπορεί να καταγγείλει τη μίσθωση και μετά από δύο μήνες από την καταγγελία θα έχει τη δυνατότητα να προβεί σε αποβολή του μισθωτή από το ακίνητο.

Γ. Ενοικίαση ακινήτου μετά την κατάσχεσή του

Τα ανωτέρω αφορούν την περίπτωση που το ακίνητο εκμισθώθηκε και μετά κατασχέθηκε, δηλαδή η εκμίσθωση προηγήθηκε της κατάσχεσης. Διαφορετική είναι όμως η περίπτωση κατά την οποία το ακίνητο νοικιάστηκε μετά την κατάσχεσή του, δηλαδή η κατάσχεση προηγήθηκε της ενοικίασης.

Στο άρθρο 997 παρ. 1 εδ. β του ΚΠολΔ ορίζεται ότι μετά την κατάσχεση του ακινήτου η εκμίσθωσή του από τον οφειλέτη ή τον τρίτο κύριο ή νομέα ή η παραχώρηση της χρήσης ή κατοχής του με βάση άλλη έννομη σχέση μπορεί να καταγγελθεί από τον υπερθεματιστή μέσα σε προθεσμία ενός (1) μηνός από τη μεταγραφή της περίληψης της κατακυρωτικής έκθεσης. Με την καταγγελία αυτή η μίσθωση ή άλλη έννομη σχέση λύεται μετά από δύο (2) μήνες και χωρεί η κατά το άρθρο 1005 παράγραφος 2 εκτέλεση. Επιπλέον, δικαίωμα καταγγελίας της μίσθωσης κατά το άρθρο 615 ΑΚ, που αναλύθηκε ανωτέρω, δεν θίγεται και η περίληψη εκτελείται κατά του μισθωτή αφού περάσουν οι προθεσμίες του άρθρου αυτού που αρχίζουν αφότου η περίληψη επιδοθεί στο μισθωτή.

Όταν γίνεται αγορά ενός ακινήτου με δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό, κατά την κατακύρωση του ακινήτου στον υπερθεματιστή (αγοραστή, που έκανε τη μεγαλύτερη προσφορά), συντάσσεται από τη συμβολαιογράφο κατακυρωτική έκθεση. Η περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης συνιστά τον τίτλο ιδιοκτησίας του υπερθεματιστή, του οποίου γίνεται μεταγραφή στο Υποθηκοφυλακείο και/ή το Κτηματολογικό γραφείο. Μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από τη μεταγραφή της περίληψης της κατακυρωτικής έκθεσης, μπορεί ο υπερθεματιστής να καταγγείλει τη μίσθωση και, από τότε που θα την καταγγείλει, η μίσθωση λύεται μετά την πάροδο δύο μηνών.

Το άρθρο 997 ΚΠολΔ δεν κάνει διάκριση μεταξύ μίσθωσης που αποδεικνύεται με έγγραφο βεβαίας χρονολογίας ή όχι. Συνεπώς εφαρμόζεται και στις δύο περιπτώσεις, ακόμη δηλαδή και αν η μίσθωση καταρτίσθηκε με έγγραφο βεβαίας χρονολογίας.

Ταυτόχρονα όμως, ορίζει το άρθρο 997 ΚΠολΔ ότι ο υπερθεματιστής έχει δικαίωμα καταγγελίας της μίσθωσης και σύμφωνα με το άρθρο 615 ΑΚ.

Δηλαδή, εάν το ακίνητο πρώτα κατασχέθηκε και εν συνεχεία μισθώθηκε και ταυτόχρονα η μίσθωση δεν μπορεί να αποδειχθεί με έγγραφο βεβαίας χρονολογίας, ο νέος ιδιοκτήτης έχει να επιλέξει να καταγγείλει τη μίσθωση είτε σύμφωνα με το άρθρο 997 ΚΠολΔ, είτε σύμφωνα με το 615 ΑΚ, τα οποία αναλύθηκαν ανωτέρω.

Δ. Προκαταβολή των ενοικίων από τον μισθωτή προς τον προηγούμενο ιδιοκτήτη

Ενδιαφέρον παρουσιάζει στο σημείο αυτό να δούμε τι γίνεται στην περίπτωση που έχει γίνει προκαταβολή ενοικίων από τον ενοικιαστή στον προηγούμενο ιδιοκτήτη, που καλύπτουν χρονικό διάστημα και μετά τη μεταβίβαση της κυριότητας. Στην πρακτική συναντάται τακτικά να καταρτίζεται μία μακροχρόνια ενοικίαση με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφεται στο υποθηκοφυλακείο και έχουν προκαταβληθεί τα μισθώματα από το μισθωτή στον εκμισθωτή για όλη τη διάρκεια της μίσθωσης.

Σύμφωνα με το άρθρο 616 ΑΚ, οι προκαταβολές μισθωμάτων, που έγιναν στον εκμισθωτή που εκποίησε ή οι εκχωρήσεις μισθωμάτων, που έγιναν απ’ αυτόν, καθώς και οι κατασχέσεις μισθωμάτων, που έγιναν από δανειστές του, είναι ανίσχυρες απέναντι στο νέο κτήτορα για μισθώματα πέρα από τρεις μήνες, που αρχίζουν από τότε που αυτός γνωστοποίησε στο μισθωτή την εκποίηση.

Δηλαδή, τα ενοίκια που προκαταβλήθηκαν από τον ενοικιαστή στον προηγούμενο ιδιοκτήτη του ακινήτου δεν δεσμεύουν τον νέο ιδιοκτήτη να τα ζητήσει εκ νέου από τον ενοικιαστή. Ο ενοικιαστής θα είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει τα ενοίκια στο νέο ιδιοκτήτη μετά από τρεις μήνες, από τότε που ο νέος ιδιοκτήτης γνωστοποιήσει στον ενοικιαστή την μεταβίβαση του ακινήτου.

Θα μπορούσε όμως ενδεχομένως ένας καλόπιστος ενοικιαστής να αντιτάξει προς το νέο ιδιοκτήτη την ένσταση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, σύμφωνα με το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα, εφόσον αυτός γνώριζε, όταν αγόραζε το ακίνητο, ότι ήταν μισθωμένο για πολλά χρόνια με προκαταβεβλημένο μίσθωμα, αφού το μισθωτήριο έγινε με συμβολαιογραφικό έγγραφο το οποίο μεταγράφηκε στο Υποθηκοφυλακείο, δηλαδή έλαβε δημοσιότητα έναντι των τρίτων.

Είναι αρκετές οι φορές εκείνες, ένα πρόσωπο χωρίς στενούς συγγενείς, δηλαδή σύζυγο/σύντροφο, κατιόντες ή κοντινά ανήψια, να προβαίνει στη διάθεση της περιουσίας του μετά το θάνατό του με ιδιόγραφη διαθήκη, εγκαθιστώντας κληρονόμους του άλλα πρόσωπα (π.χ. ένα ίδρυμα, ένα φίλο, το πρόσωπο που το υποστήριζε εν ζωή).

Σύμφωνα με το άρθρο 807 ΚΠολΔ, για την δημοσίευση δημόσιας ή μυστικής ή έκτακτης διαθήκης, αρμόδιος είναι ο ειρηνοδίκης της περιφέρειας όπου εδρεύει ο συμβολαιογράφος ο οποίος συνέταξε την διαθήκη ή στον οποίο έχει κατατεθεί, ενώ για τη δημοσίευση ιδιόγραφης διαθήκης και την κήρυξη της ως κύριας, ο ειρηνοδίκης στον οποίο προσάγεται για να δημοσιευθεί.

Σύμφωνα με το άρθρο 808 παρ. 3 ΚΠολΔ, η κήρυξη ιδιόγραφης διαθήκης ως κυρίας, γίνεται με πράξη του αρμόδιου για τη δημοσίευσή της ειρηνοδίκη, εφόσον πιθανολογηθεί η γνησιότητα της γραφής και της υπογραφής του διαθέτη.

Όταν η διαθήκη δημοσιεύθηκε από προξενική αρχή, αρμόδιος για να την κηρύξει κύρια είναι ο ειρηνοδίκης του δικαστηρίου της κληρονομιάς.

Όταν με ιδιόγραφη διαθήκη ορίζεται αποκλειστικά ως κληρονόμος, πρόσωπο που δεν είναι σύζυγος του διαθέτη ή δεν έχει με τον διαθέτη συγγενική σχέση τουλάχιστον τέταρτου βαθμού, τότε διατάσσεται γραφολογική πραγματογνωμοσύνη προκειμένου να αποδειχθεί η γνησιότητα της γραφής και της υπογραφής του διαθέτη. Στην περίπτωση αυτή καλείται υποχρεωτικά, σε διάστημα τουλάχιστον εξήντα (60) ημερών πριν από τη συνεδρίαση, το Ελληνικό Δημόσιο.

Έτσι, σε τέτοιες περιπτώσεις, κατόπιν της αίτησης κήρυξης διαθήκης ως κυρίας, αναβάλλεται η έκδοση απόφασης και ορίζεται πραγματογνώμονας, ο οποίος αφού δώσει τον νόμιμο όρκο του πραγματογνώμονα ενώπιον του Δικαστηρίου σε ημέρα και ώρα που θα ορισθεί εντός προθεσμίας, θα προβεί σε διενέργεια γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης, δικαιούμενη να λάβει γνώση των εγγράφων της δικογραφίας και, ιδίως, του επικυρωμένου αντιγράφου ή, ακόμη, και του πρωτοτύπου σώματος της ιδιόγραφης διαθήκης και οποιουδήποτε άλλου εγγράφου έχει γραφεί και υπογραφεί, σε ανύποπτο χρόνο, από τον ανωτέρω αποβιώσαντα, και θα γνωμοδοτήσει, με πλήρως αιτιολογημένη και σαφή έκθεσή της, που θα κατατεθεί στη Γραμματεία του Δικαστηρίου  μέσα σε προθεσμία που θα οριστεί από το Δικαστήριο κατά την ορκοδοσία του, για το αν η ιδιόγραφη διαθήκη έχει συνταχθεί και υπογραφεί από τον διαθέτη.

 Σύμφωνα με το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ) οι τίτλοι, τα πιστοποιητικά και οι βεβαιώσεις που απαιτούνται για συμμετοχή των υποψηφίων στις εκάστοτε προκηρύξεις του ΑΣΕΠ, επικυρώνονται ως εξής:

1. Για όσα έχουν εκδοθεί στην Ημεδαπή.

Δημόσια έγγραφα ημεδαπής, δηλαδή έγγραφα που έχουν εκδοθεί από υπηρεσίες και φορείς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (π.χ. τίτλοι σπουδών – άδειες – πιστοποιητικά – βεβαιώσεις κ.λ.π.), υποβάλλονται και γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά σε ευκρινή φωτοαντίγραφα των πρωτοτύπων εγγράφων ή των ακριβών αντιγράφων τους.

Ιδιωτικά έγγραφα ημεδαπής, δηλαδή έγγραφα που δεν εκδίδονται από υπηρεσίες και φορείς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (εκδίδονται από ιδιωτικούς φορείς), υποβάλλονται και γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά:

• σε ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα ιδιωτικών εγγράφων, τα οποία έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο καθώς και
• σε ευκρινή φωτοαντίγραφα από τα πρωτότυπα όσων ιδιωτικών εγγράφων φέρουν θεώρηση από υπηρεσίες και φορείς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (π.χ. απολυτήριο ιδιωτικού λυκείου που φέρει τη θεώρηση της αρμόδιας Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, ιατρική γνωμάτευση που φέρει θεώρηση από αρμόδιο ελεγκτή ιατρό).

Φωτοαντίγραφα πιστοποιητικών της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος (ΑΣΠΕ) καθώς και πιστοποιητικών και βεβαιώσεων απόδειξης γνώσης Η/Υ γίνονται αποδεκτά χωρίς επικύρωση από δικηγόρο ή θεώρηση από δημόσια υπηρεσία.

1. Για όσα έχουν εκδοθεί από αλλοδαπές αρχές.

Τίτλοι, πιστοποιητικά και βεβαιώσεις της αλλοδαπής που απαιτούνται από την προκήρυξη πρέπει να είναι επίσημα μεταφρασμένοι στην ελληνική γλώσσα.

Η επίσημη μετάφρασή τους γίνεται:

• από αρμόδια κατά νόμο αρχή του Υπουργείου Εξωτερικών ή
• την Πρεσβεία ή το Προξενείο της ξένης χώρας στην Ελλάδα ή
• από δικηγόρο.

Ειδικώς όμως μετά τον νέο Κώδικα Δικηγόρων (ν.), μεταφράσεις ξενόγλωσσων εγγράφων που γίνονται από δικηγόρο μετά την 27.09.2013 γίνονται δεκτές εφόσον ο δικηγόρος βεβαιώνει ότι ο ίδιος έχει επαρκή γνώση της γλώσσας από και προς την οποία μετέφρασε, ή σύμφωνα με το άρθρο 36 του ν. 4194/2013.

Τα ανωτέρω (τίτλοι, πιστοποιητικά και βεβαιώσεις) γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά σε ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα εγγράφων που έχουν εκδοθεί από αλλοδαπές αρχές και έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο.

Γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα ιδιωτικών εγγράφων, τα οποία έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκειμένου περί τίτλων σπουδών με τους οποίους αποδεικνύεται η γνώση της ξένης γλώσσας, τίτλοι που προσκομίζονται σε απλά φωτοαντίγραφα γίνονται δεκτοί, υπό την προϋπόθεση ότι προσκομίζονται επικυρωμένες μεταφράσεις αυτών, στις οποίες γίνεται μνεία ότι στους νόμιμους μεταφραστές είχαν προσκομισθεί τα πρωτότυπα ή επικυρωμένα αντίγραφα των τίτλων.

Τονίζεται τέλος, ότι τα προσόντα, τα κριτήρια ή οι ιδιότητες που αναγράφονται από τον υποψήφιο στην αίτηση συμμετοχής του στη διαδικασία πλήρωσης των θέσεων, πρέπει να υφίστανται κατά την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων.

Απορρίφθηκε με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης αίτημα γονέα για από κοινού άσκηση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων του από κοινού με την εν διαστάσει σύζυγό του, λόγω της μη εξυπηρέτησης των βέλτιστων συμφερόντων των τέκνων.

            Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε πως «προκειμένου να διασφαλιστεί το συμφέρον του τέκνου για να εφαρμοστεί η συνεπιμέλεια, πρέπει αφενός να υπάρχουν κοντινοί τόποι διαμονής των γονέων, ώστε να εξασφαλίζεται η εύκολη και ασφαλής πρόσβαση του παιδιού και στις δύο χωριστές κατοικίες και από αυτές στο σχολείο και τις λοιπές δραστηριότητες του, αφετέρου να τηρούν οι γονείς μεταξύ τους καλές και αρμονικές σχέσεις (ή έστω να διασφαλίζεται ανεκτό επίπεδο συνεννόησης) έτσι ώστε η παράλληλη ύπαρξη δύο κέντρων ζωής του τέκνου να μην αναστατώνει και απορρυθμίζει τη ζωή του ούτε να δημιουργεί σε αυτό ανασφάλεια και ψυχολογική επιβάρυνση, όπως θα συμβαίνει αν βιώνει κλίμα συνεχών εντάσεων και τριβών μεταξύ των γονέων του».

            Εν προκειμένω, ο πατέρας των τέκνων είχε υποβάλει αίτημα στο δικαστήριο για χρονική κατανομή της άσκησης της γονικής μέριμνας, με εναλλαγή κατοικίας των τέκνων ανά δεκαπενθήμερο. Για την έκδοση της απόφασης επί του ανωτέρω αιτήματος, το Δικαστήριο συνεκτίμησε ότι: α) οι κατοικίες των δύο γονέων βρίσκονταν σε διαφορετικές πόλεις, β) το σχολείο και όλες οι καθημερινές δραστηριότητες των τέκνων βρίσκονταν σε τόπο κοντινό της κατοικίας της μητέρας, γ) η μητέρα ήταν αυτή που κατά την κοινή έγγαμη συμβίωση ήταν κατά κύριο λόγο επιφορτισμένη με την εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών τους και δ) οι σχέσεις των γονέων ήταν τεταμένες σε τέτοιο βαθμό, που καθίστατο αδύναμη η επικοινωνία και συνεννόησή τους για τις καθημερινές ανάγκες των τέκνων.

Μάλιστα, πριν την έκδοση της ανωτέρω απόφασης, ο Δικαστής προέβη σε απ’ ευθείας επικοινωνία με τα τέκνα, τα οποία, σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, εξέφρασαν την επιθυμία τους να παραμείνουν στην κατοικία της μητέρας τους.

Λαμβάνοντας υπόψιν όσα αναπτύχθηκαν ανωτέρω, και με γνώμονα την όσο το δυνατόν καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ανήλικων τέκνων, το Δικαστήριο έκρινε πως το συμφέρον τους εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα με την ανάθεση της επιμέλειάς τους στην μητέρα τους, αναγνωρίζοντας δικαίωμα επικοινωνίας τους με τον πατέρα/αιτούντα σε συγκεκριμένες ώρες και ημέρες τις εβδομάδας.

Είναι σύνηθες κατά την συμφωνία πώλησης ακινήτου, τα μέρη να υπογράφουν ένα "προσύμφωνο" μεταξύ τους με τη μορφή ιδιωτικού συμφωνητικού, που ταυτόχρονα επέχει και μια θέση "προκαταβολής". Η προκαταβολή αυτή λειτουργεί και ως "αρραβώνας", δηλαδή αν ο αγοραστής δεν καταρτίσει το τελικό συμβόλαιο, το ποσό αυτό χάνεται και μένει στα χέρια του πωλητή. Μια τέτοια συμφωνία όμως δεν έχει νομική εγκυρότητα.

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 369 και 1033 του ΑΚ, για τη μεταβίβαση της κυριότητος ακινήτου απαιτείται η σύνταξη συμβολαιογραφικού εγγράφου. Στον ίδιο τύπο, ήτοι συμβολαιογραφικό πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 166 ΑΚ) και το προσύμφωνο.

Εάν για το προσύμφωνο δεν τηρηθεί ο συμβολαιογραφικός τύπος, τότε η προκαταβολή που τυχόν καταβλήθηκε με αυτό από τον αγοραστή για τη μέλλουσα κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου, λόγω της κατά τα άρθρα 159 και 180 ΑΚ ακυρότητας του προσυμφώνου, μπορεί να αναζητηθεί με τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Περαιτέρω κατά την έννοια του άρθρου 904 ΑΚ, αναγνωρίζεται αξίωση προς απόδοση της ωφελείας που αποκτήθηκε χωρίς νόμιμη αιτία από την περιουσία ή επί ζημία άλλου και όταν η παροχή έγινε σε εκτέλεση της συμβάσεως για την οποία ο νόμος απαιτεί την τήρηση ορισμένου τύπου και ο τύπος αυτός δεν τηρήθηκε.

Στην περίπτωση αυτή η σύμβαση, για την οποία δεν τηρήθηκε ο τύπος του συμβολαιογραφικού εγγράφου, θεωρείται ως μη γενομένη και επομένως δεν υπάρχει νόμιμη αιτία που να δικαιολογεί τη διατήρηση της παροχής στο λήπτη, εφόσον η βούληση του δότη που εκδηλώθηκε άτυπα, δεν αναγνωρίζεται από το νόμο.

Κατά συνέπεια, η προκαταβολή τιμήματος σε εκτέλεση προσυμφώνου αγοράς ακινήτου, για το οποίο δεν συντάχθηκε συμβολαιογραφικό έγγραφο, συνιστά χωρίς νόμιμη αιτία πλουτισμό του πωλητή από την περιουσία του αγοραστή.

Εργαζόμενοι συνταξιούχοι

Περικοπή στη σύνταξη. Υποχρέωση δήλωσης

Για το καθεστώς της απασχόλησης των εργαζομένων συνταξιούχων έχουν θεσπισθεί μια σειρά από διατάξεις όπως οι Ν 2676/1999, 3863/2010, 4387/2016 και 4670/2020 το άρθρο 27 του οποίου όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το άρθρο 78 του Ν.4690/2020,  εισάγει   ένα νέο ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο για την κατηγορία των παλαιών και νέων  συνταξιούχων δηλαδή των συνταξιούχων πριν και μετά την 13/05/2016.

Βασικό και κυρίαρχο χαρακτηριστικό  είναι το γεγονός ότι οι ανωτέρω ρυθμίσεις,  αφορούν τις περιπτώσεις συνταξιούχων εξ ιδίου δικαιώματος που εργάζονται, δηλαδή τους συνταξιούχους λόγω γήρατος και όχι τους συνταξιούχους λόγω αναπηρίας ή θανάτου που διέπονται από ειδικές διατάξεις οι οποίες δεν έχουν υποστεί τροποποιήσεις με την ανωτέρω διάταξη.

Με το Ν 4690/2020 θεσπίστηκε μεταβατική περίοδος για τους παλαιούς συνταξιούχους για να ενταχθούν στο ίδιο καθεστώς και καθορίστηκε ότι  , από 01/03/2022 όλοι οι συνταξιούχοι θα υποστούν μείωση στη σύνταξή τους εφόσον εργάζονται, ανεξάρτητα από το είδος της απασχόλησης δηλαδή αν είναι μισθωτοί , ελεύθεροι επαγγελματίες ή αυτοαπασχολούμενοι και μάλιστα ανεξάρτητα από το αν εργάζονται με πλήρη ή μειωμένη απασχόληση.

Με το Ν 4670/2020 προβλέπεται υποχρέωση δήλωσης της ανάληψης εργασίας ή της απόκτησης της ασφαλιστέας ιδιότητας και συνάμα προβλέπεται πρόστιμο 12 συντάξεων στην περίπτωση που δεν δηλωθεί η απασχόληση,  πέρα από την μείωση του ποσού της σύνταξης για το διάστημα που ο συνταξιούχος λαμβάνει τη σύνταξή του και εργάζεται .

Στο σημείο αυτό να διευκρινίσουμε ότι όταν αναφερόμαστε στην περικοπή της σύνταξης λόγω εργασίας θα πρέπει ουσιαστικά να εξετάζουμε αν υπάρχει υποχρέωση ασφάλισης  με βάση τις γενικές ειδικές και καταστατικές διατάξεις που διέπουν τον ενταχθέντα στον e-ΕΦΚΑ  φορέα γιατί μόνο αν υπάρχει υποχρέωση για ασφάλιση  θα υπάρχει και περικοπή στη σύνταξη.