Πιο γρήγορα αλλά σαφώς «ψαλιδισμένο», θα καταβάλλεται το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων. Ο τρόπος υπολογισμού του εφάπαξ, όπως διαμορφώθηκε με τον «νόμο Κατρούγκαλου», επιφέρει μείωση που τείνει να αγγίζει το 23%, καθώς οι εισφορές που πληρώνονται από το 2014 και εντεύθεν στα Ταμεία Πρόνοιας του Δημοσίου και του Ιδιωτικού τομέα δεν έχουν ανταποδοτικότητα.

Έτσι, με την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του εφάπαξ, ένας υπάλληλος που συνταξιοδοτείται το 2022 με 35ετία θα πάρει δύο τμήματα εφάπαξ με τα εξής ποσά:

• Το πρώτο τμήμα του εφάπαξ θα είναι για τα έτη έως το 2013 και θα υπολογιστεί με το 60% του μέσου όρου των μηνιαίων αποδοχών της πενταετίας 2009-2013, επί τα έτη ασφάλισης έως το 2013.
• Το δεύτερο τμήμα του εφάπαξ θα είναι η επιστροφή των εισφορών που πλήρωσε από το 2014 έως το 2022, χωρίς τόκο.

Η έκδοση, ωστόσο, της απόφασης για την χορήγηση του «εφάπαξ» με την οριστική σύνταξη είναι προ των πυλών, καθώς προβλέπεται στο σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη από τα πρώην Ταμεία Πρόνοιας του Δημοσίου, στα οποία ο χρόνος αναμονής για την είσπραξη του βοηθήματος έχει ήδη μειωθεί σημαντικά σε σύγκριση με το παρελθόν που οι καθυστερήσεις έφταναν στα 3 χρόνια και χρειαζόταν «μέσον» για να βγει νωρίτερα.

Το κλειδί για να βγαίνει το εφάπαξ μαζί με την οριστική σύνταξη βρίσκεται στην ηλεκτρονική απεικόνιση της υπαλληλικής πορείας των ασφαλισμένων μέσω του «ηλεκτρονικού ΔΑΥΚ» (Δελτίο Απεικόνισης Υπηρεσιακής Κατάστασης) που άρχισε να εφαρμόζεται στις συντάξεις του ΕΦΚΑ-Δημοσίου. Το ηλεκτρονικό ΔΑΥΚ είναι ο «καθρέφτης» των μισθών και των ετών υπηρεσίας που έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, και η επί σειρά ετών χειροκίνητη ενημέρωσή του (από υπηρεσία σε υπηρεσία) αποτελούσε βασική αιτία καθυστερήσεων στην απονομή συντάξεων και εφάπαξ. Τα τελευταία δύο χρόνια που το Δελτίο των υπηρεσιακών μεταβολών έχει μπει σε ψηφιακή τροχιά, η ενημέρωση για τα έτη ασφάλισης και τις αποδοχές γίνεται ηλεκτρονικά ώστε όταν φτάνει η ώρα της συνταξιοδότησης, οι χρόνοι να μειώνονται σημαντικά.

Συχνά ο κληρονόμος, έπειτα από την επαγωγή σε αυτόν κληρονομίας, καλείται να αποδείξει το κληρονομικό του δικαίωμα, λόγου χάριν στο πλαίσιο μιας αγοραπωλησίας. Προκειμένου να προστατευθεί τόσο ο ίδιος όσο και ο εκάστοτε συναλλασσόμενος, κάθε κληρονόμος δύναται να υποβάλλει αίτηση προς έκδοση κληρονομητηρίου.

Το κληρονομητήριο, είναι ένα  πιστοποιητικό, που εκδίδεται  ύστερα από δικαστική απόφαση,  επί του οποίου βεβαιώνεται το κληρονομικό δικαίωμα του κληρονόμου, δημιουργώντας παράλληλα μαχητό τεκμήριο έναντι τρίτων αναφορικά με την ιδιότητά του ως κληρονόμου. Ζήτημα, ωστόσο, δημιουργείται, στις περιπτώσεις εκείνες που παρουσιάζουν στοιχεία αλλοδαπότητας, είτε ως προς την ιθαγένεια, είτε ως προς την κατοικία του κληρονομούμενου.

Το άρθρο 810 του ΚΠολΔ ορίζει ως αρμόδιο για την έκδοση κληρονομητηρίου το δικαστήριο της περιφέρειας όπου ο θανών είχε κατά τον χρόνο θανάτου την κατοικία του, ή επικουρικά την διαμονή του. Εφόσον ο θανών είχε την τελευταία κατοικία του στην Ελλάδα, το ζήτημα της αρμοδιότητας επιλύεται εύκολα. Αν, δε, η ιθαγένειά του ήταν η ελληνική, βρίσει ευλόγως εφαρμογή το ελληνικό δίκαιο. Τι ισχύει, όμως, για πρόσωπα με αλλοδαπή ιθαγένεια ή/και τόπο κατοικίας;

 Για την αντιμετώπιση του ζητήματος διακρίνουμε τις ακόλουθες περιπτώσεις:

Α. Πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Προκειμένου για πολίτες κρατών-μελών της Ε.Ε., οι οικείες διατάξεις του ΚΠολΔ «εκτοπίζονται» από τον Κανονισμό 650/2012, σύμφωνα με το α. 4 του οποίου ισχύει γενική δωσιδικία των δικαστηρίων όπου ο θανών είχε τη συνήθη διαμονή του κατά τον χρόνο θανάτου. Επικουρικά, αν η συνήθης διαμονή του δεν βρισκόταν σε κράτος-μέλος, το α. 10 του Κανονισμού αναγνωρίζει δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους-μέλους όπου βρίσκονται περιουσιακά στοιχεία της κληρονομίας, υπό την προϋπόθεση ότι ο θανών α) είχε την ιθαγένεια του στο κράτος-μέλος ή β) είχε προηγούμενη συνήθη διαμονή στο κράτος-μέλος εντός της τελευταίας πενταετίας πριν τον θάνατό του.

Ακόμη όμως και σε περίπτωση που δεν συντρέχουν οι ως άνω προϋποθέσεις, το α. 11 δίνει την δυνατότητα έκδοσης του κληρονομητηρίου από κράτος-μέλος με το οποίο η υπόθεση παρουσιάζει «επαρκή δεσμό». Εδώ θα μπορούσε να υπαχθεί μία περίπτωση όπου η κληρονομιαία περιουσία βρίσκεται σε κράτος-μέλος, υπάρχει, δε, μία μακροχρόνια εκ των πραγμάτων σχέση του θανούντος με το συγκεκριμένο κράτος, πλην όμως δεν πληρούνται τα κριτήρια της ιθαγένειας ή της συνήθους διαμονής.

Όσον αφορά στο εφαρμοστέο δίκαιο, δίνεται προτεραιότητα στο δίκαιο του τόπου της συνήθους διαμονής του κληρονομούμενου, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για δίκαιο κράτους-μέλους ή όχι (α. 21). Ενδιαφέρον προξενεί εδώ η δυνατότητα που παρέχεται με το α. 22 στον κληρονομούμενο να ορίσει ο ίδιος (λόγου χάριν στο κείμενο της διαθήκης του) ως εφαρμοστέο δίκαιο σχετικά με την κληρονομική του διαδοχή το δίκαιο του κράτους της ιθαγένειάς του.

Β. Πολίτες κρατών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο ανωτέρω Κανονισμός δεν βρίσκει εφαρμογή όταν ο θανών δεν είχε την ιθαγένεια κράτους-μέλος της ΕΕ. Στην περίπτωση αυτή, θα ισχύσουν οι οικείες διατάξεις του ΚΠολΔ αναφορικά με τη διεθνή δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τις οποίες θα πρέπει να υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου ώστε να επιληφθεί υπόθεσης που αφορά πρόσωπο με αλλοδαπή ιθαγένεια (α.3 ΚΠολΔ).

Αναφορικά με την έκδοση κληρονομητηρίου, δικαιοδοσία για την έκδοσή του έχουν κατ’ αρχήν τα δικαστήρια της περιφέρειας όπου ο θανών είχε την κατοικία του ή, επικουρικά, τη διαμονή του κατά τον χρόνο του θανάτου (α. 810 ΚΠολΔ). Επομένως, αν η κατοικία του κληρονομούμενου δεν βρισκόταν κατά τον χρόνο θανάτου στην Ελλάδα, κατ’ αρχήν τα ελληνικά δικαστήρια δεν είναι αρμόδια για την έκδοση κληρονομητηρίου.

Ωστόσο, καθιερώνεται με το α. 40 ΚΠολΔ ειδική συντρέχουσα δωσιδικία για τα δικαστήρια της περιφέρειας όπου ο θανών είχε την περιουσία του ή μέρος αυτής, ανεξάρτητα από την ιθαγένεια ή τον τόπο κατοικίας του. Μπορεί, επομένως, να ζητηθεί από το αρμόδιο ελληνικό δικαστήριο η έκδοση κληρονομητηρίου αλλοδαπού, ο οποίος κατέλειπε περιουσία στην Ελλάδα, χωρίς μάλιστα να ενδιαφέρει το αν ο θεσμός του κληρονομητηρίου υφίσταται ως τέτοιος και στο αλλοδαπό κράτος (Απόφ. 578/2004 ΜΠρΡοδ, 765/2016 ΕιρΧαν).

Το δίκαιο που θα εφαρμοστεί από τα ελληνικά δικαστήρια θα εξαρτηθεί στην περίπτωση αυτή από την ιθαγένεια του θανούντος, καθώς, στην περίπτωση που ο τελευταίος δεν φέρει ιθαγένεια κράτους-μέλους της ΕΕ, θα ισχύσει το α. 8 του Αστικού Κώδικα, το οποίο ορίζει για τις κληρονομικές σχέσεις ως εφαρμοστέο το δίκαιο της ιθαγένειας του θανούντος.

Ο  εκμισθωτής έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο αρμόδιο Δικαστήριο και να αιτηθεί είτε την απόδοση του μισθίου από κοινού με την πληρωμή των οφειλόμενων μισθωμάτων, είτε μόνο την ικανοποίηση της απαίτησής του για τα οφειλόμενα εκ μέρους του μισθωτή του μισθώματα.

 Κατά την διάρκεια της μισθωτικής σχέσης, ιδίως ενόψει συγκυριών οικονομικής δυσχέρειας, είναι αρκετά πιθανό να μην τηρούνται και εκπληρώνονται προσηκόντως οι υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων μερών. Αυτό, το οποίο αρκετά συχνά ανακύπτει στην καθημερινή συναλλακτική πραγματικότητα, είναι η αδυναμία του μισθωτή να ανταποκριθεί στην υποχρέωση καταβολής του συμφωνηθέντος μισθώματος. Σε αυτήν την περίπτωση, ο εκμισθωτής έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο αρμόδιο Δικαστήριο και να αιτηθεί είτε την απόδοση του μισθίου από κοινού με την πληρωμή των οφειλόμενων μισθωμάτων, είτε μόνο την ικανοποίηση της απαίτησής του για τα οφειλόμενα εκ μέρους του μισθωτή του μισθώματα. Προς ικανοποίηση, δε, της ως άνω χρηματικής αξίωσής του έναντι του μισθωτή, ο εκμισθωτής, αναλόγως των αποδεικτικών μέσων που έχει στην διάθεσή του μπορεί  είτε να ασκήσει συναφή αγωγή, είτε να επιδιώξει την έκδοση διαταγής πληρωμής από το εκάστοτε αρμόδιο Δικαστήριο.

Ενόψει των ανωτέρω, καθίσταται αντιληπτό ότι η ικανοποίηση της απαίτησης του εκμισθωτή για οφειλόμενα μισθώματα εκ μέρους του μισθωτή, επί τη βάσει έκδοσης διαταγής πληρωμής, αποτελεί την πλέον συμφέρουσα για τον εκμισθωτή, από άποψη χρόνου και διαδικασίας, λύση και επιλογή. Δεν θα πρέπει, ωστόσο, να θεωρηθεί ότι η έκδοση διαταγής πληρωμής για οφειλόμενα μισθώματα, αποτελεί μια «εύκολη» και άνευ προϋποθέσεων διαδικασία.   

Ειδικότερα, υπό την έποψη των άρθρων 623 και 624 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο εκμισθωτής δύναται να αιτηθεί την έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις, υπό τις απαραίτητες προϋποθέσεις ότι: α) η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, β) δεν εξαρτάται από αίρεση, προθεσμία, όρο ή αντιπαροχή και γ) το ποσό των χρημάτων που οφείλεται είναι ορισμένο.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των παραγραφών 1 και 3 του άρθρου 626 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής, η οποία κατατίθεται από τον δικαιούχου στη Γραμματεία του αρμοδίου Δικαστηρίου, πρέπει να περιέχει, εκτός των άλλων στοιχείων, ορισμένη μνεία της απαίτησης και του ακριβούς ποσού των χρημάτων με τους τυχόν οφειλόμενους τόκους, των οποίων ζητείται η καταβολή, ενώ ταυτόχρονα, πρέπει να συνυποβάλλονται όλα εκείνα τα έγγραφα, από τα οποία προκύπτουν η απαίτηση και το ποσό της, καθώς και το πρόσωπο του δικαιούχου και του οφειλέτη. Σε περίπτωση, δε, ειδικής ή καθολικής διαδοχής στο πρόσωπο του αιτούντος ή του καθ’ ου η αίτηση, συνυποβάλλονται, πέραν των ανωτέρω, και τα απαιτούμενα έγγραφα για την νομιμοποίησή τους.

Επισημαίνεται, σε αυτό το σημείο, ότι εάν τα ως άνω αποδεικτικά έγγραφα, δεν προσκομισθούν στον αρμόδιο Δικαστή το αργότερο πριν την έκδοση της διαταγής πληρωμής, ο τελευταίος οφείλει, κατ’ άρθρο 628 παρ. 1α ΚΠολΔ, να απορρίψει την υποβληθείσα αίτηση ως απαράδεκτη. Στην υποθετική, δε, περίπτωση, κατά την οποία, παρά την έλλειψη της ανωτέρω διαδικαστικής προϋπόθεσης, εκδοθεί διαταγή πληρωμής, αυτή ακυρώνεται κατόπιν άσκησης σχετικής ανακοπής εκ μέρους του καθ’ ου η διαταγή, σύμφωνα με τα άρθρα 632 και 633 ΚΠολΔ. Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής στην ως άνω περίπτωση, απαγγέλλεται, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξαρτήτως της ύπαρξης και της δυνατότητας απόδειξης της ουσιαστικής απαίτησης με τη μεταγενέστερη προσκομιδή των ανωτέρω αποδεικτικών εγγράφων. Συνεπώς, το Δικαστήριο, το οποίο δικάζει την ανακοπή, εάν από το σύνολο των εγγράφων, που προσκομίστηκαν μέχρι την ημέρα έκδοσης της διαταγής πληρωμής, δεν αποδεικνύονται: α) η απαίτηση και το ποσό αυτής και β) η νομιμοποίηση τόσο του αιτούντος, όσο και του καθ’ ου η αίτηση σε περίπτωση διαδοχής, δεν μπορεί να διαγνώσει, στηριζόμενο σε άλλα στοιχεία, διαφορετικά από εκείνα που προσκομίστηκαν και υπεβλήθησαν στον Δικαστή που εξέδωσε την διαταγή πληρωμής και συγκεκριμένα σε έγγραφα προσκομιζόμενα το πρώτον κατά τη δίκη της ανακοπής, αλλά οφείλει να δεχτεί το αίτημα της ανακοπής και να ακυρώσει τη διαταγή πληρωμής, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, χωρίς όμως η απόφαση αυτή να παράγει δεδικασμένο ως προς την ύπαρξη της απαίτησης, η οποία δεν διαγνώσθηκε.     

Υπό την ίδια έποψη, τυγχάνει ακυρωτέα η διαταγή πληρωμής μισθωμάτων, όταν δεν περιγράφεται σε αυτή το ύψος του εκάστοτε οφειλόμενου μισθώματος για το κάθε επιμέρους χρονικό διάστημα, αλλά αναφέρεται μόνο το συνολικά οφειλόμενο ποσό, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση αναφορικά με τη γενεσιουργό αιτία της οφειλής και το πώς αυτή έχει διαμορφωθεί. Ειδικότερα, η περιγραφή του ποσού των οφειλόμενων μηνιαίων μισθωμάτων, η οποία περιέχεται στην διαταγή πληρωμής, είναι αόριστη και ασαφής, όταν δεν αναφέρονται στην ίδια όλα τα βασικά στοιχεία που προσδιορίζουν την παροχή. Ακόμη, λοιπόν, και εάν αναφέρονται η έννομη σχέση της σύμβασης μίσθωσης, η οποία συνδέει τους διαδίκους και από την οποία απορρέει η υποχρέωση για την καταβολή του μηνιαίου μισθώματος, το αρχικώς συμφωνηθέν ποσό του μηνιαίου μισθώματος, το ποσοστό αναπροσαρμογής του ανά μισθωτικό έτος, καθώς και το συνολικό οφειλόμενο ποσό εκ μέρους του μισθωτή, προκειμένου να ευδοκιμήσει η αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής ενόψει οφειλόμενων μισθωμάτων, θα πρέπει να προσδιορίζονται τα επιμέρους οφειλόμενα υπόλοιπα ποσά μισθωμάτων κατά το ακριβές ύψος τους, οι μισθωτικοί μήνες που αυτά αφορούν, καθώς και η δήλη ημέρα καταβολής τους. Απεναντίας, εάν αναφέρεται αορίστως το οφειλόμενο συνολικό ποσό, καταλείπεται εύλογη αμφιβολία στον μισθωτή - καθ’ ου η αίτηση σχετικά με την υποχρέωσή του να προβεί στην εκπλήρωση της σχετικής παροχής, και ειδικότερα αναφορικά με το ποιων ακριβώς μισθωτικών μηνών οφείλονται μισθώματα και σε τι επιμέρους ποσό αυτά ανέρχονται.

Η διαδικασία έκδοσης του συναινετικού διαζυγίου διενεργείται πλέον και άυλα, ηλεκτρονικά.

Για την υποβολή αιτήματος έκδοσης άυλου συναινετικού διαζυγίου και την εκκίνηση της διαδικασίας, απαιτείται αυθεντικοποίηση των εμπλεκόμενων φυσικών προσώπων – χρηστών.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Επικρατείας (ΦΕΚ Β’ 6390/31.12.2021),  η   διαδικασία έκδοσης του συναινετικού διαζυγίου διενεργείται πλέον και άυλα, ηλεκτρονικά,   μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr-EΨΠ).

Η αυθεντικοποίηση των εμπλεκόμενων φυσικών προσώπων – χρηστών, στην παραπάνω πλατφόρμα,  γίνεται  με έναν από τους ακόλουθους τρόπους

α) Με τη χρήση των κωδικών–διαπιστευτηρίων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης,

β) Με τη χρήση των κωδικών–διαπιστευτηρίων των συστημάτων ηλεκτρονικής τραπεζικής (e-banking) των πιστωτικών ιδρυμάτων, όπως ορίζονται στο στοιχείο 1 της παρ. 1 του άρθρ. 4 του Κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 (ΕΕ L 176), περιλαμβανομένων των υποκαταστημάτων τους, όπως ορίζονται στο στοιχείο 17 της παρ. 1 του άρθρ. 4 του εν λόγω Κανονισμού, όταν τα υποκαταστήματα αυτά βρίσκονται στην Ελλάδα, είτε η έδρα τους βρίσκεται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε σύμφωνα με το άρθρ. 36 του ν. 4261/2014 (Α’ 107) σε τρίτη χώρα, του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, καθώς και των ιδρυμάτων ηλεκτρονικού χρήματος και των ιδρυμάτων πληρωμών όπως ορίζονται στο άρθρ. 1 του ν. 4537/2018 (Α’ 84),

γ) Με τη χρήση εγκεκριμένου πιστοποιητικού ηλεκτρονικής υπογραφής.

Εκκίνηση διαδικασίας / δημιουργία υπόθεσης λύσης γάμου

Την διαδικασία του άυλου διαζυγίου εκκινεί ένας εκ των δύο δικηγόρων (των μερών που επιθυμούν τη λύση του γάμου), ο οποίος συνδέεται στην εφαρμογή μέσω κωδικών «PORTAL OLOMELEIA» και δημιουργεί σε αυτή την Υπόθεση της λύσης του γάμου εκκινώντας με αυτόν τον τρόπο τη διαδικασία.

Άντληση στοιχείων από Μητρώο Πολιτών

Μετά την εκκίνηση της διαδικασίας, η εφαρμογή ανακτά αυτόματα, μέσω του Κέντρου Διαλειτουργικότητας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, σύμφωνα με το άρθρ. 84 του ν. 4727/2020 και το άρθρ. 47 του ν. 4623/2019 (Α’ 134), τα εξής στοιχεία από το Μητρώο Πολιτών:

α. όνομα και επώνυμο κάθε συζύγου, τους Α.Φ.Μ. και Α.Μ.Κ.Α. αυτών,

β. το είδος του γάμου, όπως προκύπτει από την αυτόματη λήψη της ενεργής ληξιαρχικής πράξης γάμου και

γ. τον αριθμό των τέκνων που τυχόν έχουν οι σύζυγοι, καθώς και στοιχεία αυτών, μέσω αυτόματης λήψης πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης.

Προσοχή: Σε περίπτωση κατά την οποία τα παραπάνω στοιχεία δεν έχουν καταχωρηθεί ή δεν έχουν καταχωρηθεί σωστά, η διαδικασία δεν προχωρά.

Εισαγωγή τελικού σχεδίου ιδιωτικού συμφωνητικού – Ενημέρωση εκκίνησης της διαδικασίας

Ο δικηγόρος που εκκινεί την ηλεκτρονική διαδικασία, καταχωρεί υποχρεωτικά στην εφαρμογή το τελικό σχέδιο του ιδιωτικού συμφωνητικού στο σχετικό πεδίο της εφαρμογής. Περαιτέρω, καταχωρεί υποχρεωτικά τα στοιχεία του συμβολαιογράφου, επιλέγοντάς τον από τη λίστα των συμβολαιογράφων, καθώς επίσης τον Α.Φ.Μ. και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του αντιδίκου δικηγόρου. Μετά την υποβολή όλων των απαραίτητων στοιχείων, ο δικηγόρος που εκκινεί τη διαδικασία, είτε αποθηκεύει προσωρινά την υπόθεση, είτε προχωρά σε οριστική υποβολή της αίτησης. Μετά το πέρας της ως άνω περιγραφόμενης διαδικασίας, οι δύο δικηγόροι, οι δύο σύζυγοι και ο συμβολαιογράφος, λαμβάνουν ηλεκτρονική ενημέρωση για την εκκίνηση της διαδικασίας. Ειδικότερα δε, ο αντίδικος δικηγόρος ενημερώνεται ηλεκτρονικά, προκειμένου να εισέλθει στην εφαρμογή και να επιβεβαιώσει όλα τα στοιχεία που έχουν καταχωρηθεί. Στο σημείο αυτό, η διαδικασία μπορεί να ακυρωθεί με πρωτοβουλία οποιουδήποτε μέρους, εισάγοντας υποχρεωτικά και τον λόγο ακύρωσης, οπότε και αποστέλλεται ηλεκτρονική ενημέρωση σε όλα τα μέρη προς γνώση τους.

Επιβεβαίωση στοιχείων και αναμονή επιβεβαίωσης από τον έτερο δικηγόρο

Μετά την επιβεβαίωση των στοιχείων της υπόθεσης από τον έτερο δικηγόρο, καθώς και την εισαγωγή από αυτόν των επιπλέον στοιχείων που απαιτούνται για τη σύνταξη της συμβολαιογραφικής πράξης, εγκρίνεται από αυτόν το καταχωρημένο από το δικηγόρο τελικό σχέδιο του συμφωνητικού, και είτε απορρίπτει είτε επιβεβαιώνει το περιεχόμενο αυτού. Ο δικηγόρος που αποδέχεται τα στοιχεία της υπόθεσης, καταχωρεί τα στοιχεία του, ώστε να συνταχθεί συμβολαιογραφική πράξη. Στο σημείο αυτό, η διαδικασία μπορεί να ακυρωθεί με πρωτοβουλία οποιουδήποτε εκ των δύο δικηγόρων, εισάγοντας υποχρεωτικά και τον λόγο ακύρωσης, οπότε και αποστέλλεται ηλεκτρονικό μήνυμα σε όλα τα μέρη προς ενημέρωση.

Ενημέρωση συζύγων / έγκριση ή απόρριψη του σχεδίου ιδιωτικού συμφωνητικού

Σε επόμενο στάδιο, οι σύζυγοι εισέρχονται στην εφαρμογή, μέσω κωδικών taxisnet, και λαμβάνουν γνώση του εγκεκριμένου, από αμφότερους τους δικηγόρους, σχεδίου ιδιωτικού συμφωνητικού. Κατόπιν αυτών, εγκρίνουν ή απορρίπτουν το σχέδιο. Σε περίπτωση έγκρισης του περιεχομένου του συμφωνητικού, μέσω επιβεβαίωσης, οι σύζυγοι εισάγουν τα στοιχεία που απαιτούνται για την σύνταξη της πράξης. Μόλις και οι δύο σύζυγοι εγκρίνουν το συμφωνητικό, αποστέλλεται σε όλα τα μέρη (δικηγόροι, σύζυγοι, συμβολαιογράφος) ηλεκτρονική ενημέρωση για τη συναίνεση των συζύγων, οπότε και σηματοδοτείται η εκκίνηση της δεκαήμερης προθεσμίας του άρθρ. 1441 του Αστικού Κώδικα. Στο σημείο αυτό, η διαδικασία μπορεί να ακυρωθεί με πρωτοβουλία οποιουδήποτε μέρους, εισάγοντας υποχρεωτικά και τον λόγο ακύρωσης, οπότε και αποστέλλεται ηλεκτρονική ενημέρωση σε όλα τα μέρη.

Προθεσμία 10 ημερών

Μετά την πάροδο δέκα (10) ημερών, προθεσμία η οποία εκκινεί από την ημέρα που οι σύζυγοι ενέκριναν το σχέδιο που επεξεργάστηκε και καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους, ολοκληρώνεται η διαδικασία και τα μέρη δεν δύναται να υπαναχωρήσουν μέσω της εφαρμογής, ενώ διατηρούν το δικαίωμα υπαναχώρησης κατόπιν συνεννόησης με τον συμβολαιογράφο. Κατόπιν αυτού, όλα τα μέρη, ενημερώνονται ηλεκτρονικά για την παρέλευση της προθεσμίας. Στην περίπτωση κατά την οποία τα μέρη, μετά την παρέλευση της προθεσμίας της προηγούμενης παραγράφου, αδρανήσουν να προβούν σε οποιαδήποτε αλλαγή κατάστασης στην ήδη υπάρχουσα υπόθεση, εντός τριών (3) μηνών από την εκκίνηση της διαδικασίας, η υπόθεση που έχει δημιουργηθεί ακυρώνεται αυτόματα μέσω της εφαρμογής και τα μέρη θα πρέπει να εκκινήσουν την διαδικασία από την αρχή.

Είσοδος συμβολαιογράφου

Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των δέκα (10) ημερών, ο συμβολαιογράφος ενημερώνεται μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ότι πρέπει να συνδεθεί στην εφαρμογή μέσω κωδικών taxisnet. Μετά την είσοδό του στην εφαρμογή, ο συμβολαιογράφος δύναται να επεξεργαστεί το τελικό συμβολαιογραφικό έγγραφο λύσεως γάμου. Κατόπιν, ο συμβολαιογράφος, δύναται να κατεβάσει το έγγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης σε ψηφιακή μορφή.

Υπογραφή τελικής πράξης

Την τελική συμβολαιογραφική πράξη δύνανται να εγκρίνουν οι σύζυγοι, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι, δυνάμει του άρθρ. 24 του ν. 4727/2020 μέσω της εφαρμογής, είτε να υπογράφουν εκτός της εφαρμογής δια ζώσης ιδιοχείρως, είτε με ηλεκτρονική υπογραφή ισοδύναμη της ιδιόχειρης (εγκεκριμένη ηλεκτρονική υπογραφή). Ο συμβολαιογράφος, ως δημόσιος λειτουργός, τηρεί στο αρχείο του το υπογεγραμμένο φυσικό ή εγκεκριμένο ψηφιακό έγγραφο. Μέχρι και τη στιγμή που η συμβολαιογραφική πράξη θα εγκριθεί και από τους δύο αντίδικους, δύναται να ακυρώνεται η διαδικασία από τον συμβολαιογράφο. Μόλις ολοκληρωθεί η ακύρωση, τότε αποστέλλεται ηλεκτρονική ενημέρωση σε όλους τους εμπλεκόμενους.

Ολοκλήρωση διαδικασίας από συμβολαιογράφο

Μόλις εγκριθεί η συμβολαιογραφική πράξη, ο συμβολαιογράφος εισέρχεται στην εφαρμογή για να οριστικοποιήσει το διαζύγιο, επιλέγοντας και επιβεβαιώνοντας την επιλογή του, εισάγοντας τον αριθμό της συμβολαιογραφικής πράξης και την ημερομηνία σύνταξής της. Κατά το στάδιο αυτό, απαγορεύεται να ακυρωθεί η διαδικασία. Ο συμβολαιογράφος κατά την οριστικοποίηση τηρεί το δικαίωμα να μεταβάλλει το κείμενο της συμβολαιογραφικής πράξης στην εφαρμογή, βάση αλλαγών που τυχόν προέκυψαν κατά την υπογραφή. Κατά το στάδιο αυτό, η εφαρμογή θα αποστέλλει την τελική συμβολαιογραφική πράξη στις θυρίδες των δύο πολιτών της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr). Οι σύζυγοι, οι δικηγόροι και ο συμβολαιογράφος λαμβάνουν ηλεκτρονική ενημέρωση για την ολοκλήρωση της συμβολαιογραφικής διαδικασίας. Σε περίπτωση θρησκευτικού γάμου, οι σύζυγοι ενημερώνονται ηλεκτρονικά προκειμένου να προβούν σε Πνευματική Λύση του γάμου. Η εφαρμογή ενημερώνει το μητρώο πολιτών μέσω διαλειτουργικότητας, το οποίο επιστρέφει έναν κωδικό/μοναδικό αναγνωριστικό, με βάση τον οποίο οι σύζυγοι ή οι δικηγόροι θα μπορούν να επικοινωνήσουν με τον αρμόδιο ληξίαρχο για την εξέλιξη της υπόθεσης, αν αυτό χρειαστεί. Οι δύο σύζυγοι, οι δύο δικηγόροι και ο συμβολαιογράφος ενημερώνονται ηλεκτρονικά για την ολοκλήρωση της συμβολαιογραφικής διαδικασίας. Σε περίπτωση οποιουδήποτε τεχνικού σφάλματος κατά την επικοινωνία με το μητρώο των πολιτών, ο συμβολαιογράφος θα λάβει γνώση ηλεκτρονικά περί του σχετικού σφάλματος και θα έχει τη δυνατότητα να ξαναπροσπαθήσει να ολοκληρώσει τη διαδικασία.

Πνευματική λύση του γάμου – Εισαγωγή στοιχείων από συμβολαιογράφο

Αν ο γάμος ήταν θρησκευτικός, ο συμβολαιογράφος θα πρέπει να εισάγει στην εφαρμογή τα στοιχεία από την απόφαση πνευματικής λύσης του γάμου και ειδικότερα την ημερομηνία έκδοσης αυτής, την αρμόδια Μητρόπολη και τον σχετικό αριθμό πρωτοκόλλου της.

Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ασφαλείας

1. Για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενεργεί υπό την ιδιότητα του Υπεύθυνου Επεξεργασίας σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016 (L 119), Γ.Κ.Π.Δ.) και τον ν.4624/2019 (Α΄137).

Ο Υπεύθυνος Επεξεργασίας οφείλει να τηρεί όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016, καθώς και τις διατάξεις του ν.4624/2019 (Α΄137). Οι εμπλεκόμενοι δικηγόροι και συμβολαιογράφοι λειτουργούν ως αυτοτελώς Υπεύθυνοι Επεξεργασίας.

Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα οποία τυγχάνουν να διαλειτουργούν, περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα, προκειμένου να υλοποιηθούν οι διατάξεις της παρούσας και της σχετικής νομοθεσίας επί τη βάσει της οποίας εκδίδεται και αφορούν στα πρόσωπα που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης.

Τα δεδομένα όλων των υποθέσεων που ακυρώθηκαν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, διαγράφονται αυτομάτως.

Για τους σκοπούς της απόφασης, η συμβολαιογραφική πράξη που λύει τον γάμο, διατηρείται στην θυρίδα ως δημόσιο έγγραφο, το οποίο τηρείται και στο αρχείο του συμβολαιογράφου ως δημοσίου λειτουργού.

Την αποκλειστική υπαιτιότητα του αθλητικού σωματείου και του προστηθέντος αυτού διευθυντή – υπευθύνου λειτουργίας πίστας προορισμένης για ψυχαγωγία με βενζινοκίνητα αυτοκινητίδια ανοιχτού τύπου («καρτ»), για τραυματισμό που έλαβε χώρα στην εν λόγω πίστα, αναγνώρισε το Μονομελές Εφετείο Πατρών (ΜονΕφΠατρ 243/2021), καταδικάζοντας αμφότερους τους εναγομένους στην καταβολή εις ολόκληρον ο καθένας στον ενάγοντα αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης.

Πιο συγκεκριμένα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχτηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιοι για το ατύχημα είναι το σωματείο, στο οποίο ανήκε η εν λόγω πίστα, η οποία λειτουργούσε χωρίς νόμιμη άδεια και ο υπ’ αυτού προστηθείς υπεύθυνος λειτουργίας της πίστας και διευθυντής της.

Η υπαιτιότητα του σωματείου, ως ιδιοκτήτη της πίστας, κρίθηκε ότι συνίσταται στο γεγονός ότι λειτουργούσε την πίστα, την οποία διέθετε ελεύθερα στο κοινό, χωρίς την απαιτούμενη άδεια, για την έκδοση της οποίας απαιτείται προηγούμενος έλεγχος κι έγκριση της ορθής και σύννομης λειτουργίας της εγκατάστασης.

Η υπαιτιότητα του διευθυντή – υπευθύνου λειτουργίας της πίστας, στον οποίο είχαν ανατεθεί τα καθήκοντα σχετικά με τη διαμόρφωση, την επίβλεψη και την ευθύνη λειτουργίας της τελευταίας, συνίσταται, κατά τη κρίση του δικαστηρίου, στο γεγονός ότι αφενός δεν έλαβε κανένα προστατευτικό μέτρο ασφάλειας για τους κινούμενους με οχήματα στην πίστα πελάτες, αφετέρου δε, αν και γνώριζε ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη άδεια λειτουργίας της πίστας, παρ’ όλα αυτά έθεσε σε λειτουργία την εγκατάσταση, ενώ, αντίθετα, θα έπρεπε να μην επιτρέπει τη χρήση της πίστας έως ότου ληφθεί η απαιτούμενη νόμιμη άδεια για την ασφαλή χρήση της.

Όσον αφορά στη συνυπαιτιότητα του ενάγοντος στην πρόκληση του ατυχήματος, το δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμους τους σχετικούς ισχυρισμούς των εναγομένων, τονίζοντας πως ο ενάγων κινείτο στην πίστα με κανονική ταχύτητα, έχοντας διανύσει μόλις εβδομήντα μέτρα πορείας, η δε ανατροπή του οχήματος του και ο εξ αυτής τραυματισμός του προήλθε αποκλειστικά και μόνο από την κακή διαμόρφωση του χωμάτινου οδοστρώματος της πίστας.

Κατόπιν τούτων, το δικαστήριο καταδίκασε τους εναγόμενους στην καταβολή αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης, για τον υπολογισμό του ύψους της οποίας έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ατύχημα, την αποκλειστική υπαιτιότητα των εναγομένων, το είδος και την έκταση της σωματικής βλάβης του ενάγοντος, του σωματικού πόνου που υπέστη και της ψυχικής και σωματικής ταλαιπωρίας του λόγω της χειρουργικής επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε, σε συνδυασμό με το άγχος του για τις πιθανές επιπλοκές στην υγεία του.

ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ – ΔΥΣΤΡΟΠΙΑ ΜΙΣΘΩΤΗ – ΔΙΑΤΑΓΗ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΜΙΣΘΙΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ

Σκοπός της ταχείας διαδικασίας έκδοσης διαταγής απόδοσης μισθίου είναι ο εξοπλισμός του εκμισθωτή με εκτελεστό τίτλο κατά του μισθωτή, ο οποίος εκδηλώνει δυστροπία ως προς την καταβολή μισθωμάτων.

 Η διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου αποτελεί τίτλο εκτελεστό, που εκτελείται μόλις παρέλθουν είκοσι ημέρες από την επίδοση αντιγράφου εξ απογράφου με επιταγή προς εκτέλεση.

Βασική προϋπόθεση για να δικαιολογηθεί η έκδοση διαταγής απόδοσης χρήσης μισθίου ακινήτου είναι η καθυστέρηση στην καταβολή μισθώματος από δυστροπία.

Δυστροπία υφίσταται ακόμα κι αν η καθυστέρηση οφείλεται σε οικονομική δυσχέρεια του μισθωτή. Η οικονομική αδυναμία δεν αποτελεί εύλογη αιτία μη καταβολής του μισθώματος, καθώς ο μισθωτής που συμβάλλεται στην συγκεκριμένη μισθωτική σχέση αποδέχεται την ικανότητα προς πορισμό των απαιτούμενων οικονομικών μέσων για την εκπλήρωσης της συμβατικής του υποχρέωσης προς καταβολή του μισθώματος καθ' όλο το διάστημα της μίσθωσης.

Για την έκδοση της διαταγής απόδοσης απαιτείται η έναρξη της μίσθωσης να αποδεικνύεται εγγράφως. Κατά την διατύπωση του άρθρου 637 ΚΠολΔ με έγγραφο πρέπει να αποδεικνύεται μόνο η έναρξη της μίσθωσης. Δεν είναι αναγκαία η απόδειξη με έγγραφο της εξακολούθησης της μίσθωσης, όταν παρήλθε ο ορισμένος αρχικός συμβατικός χρόνος και η μίσθωση συνεχίζεται χωρίς να υπογραφεί τροποποιητικό έγγραφο παράτασης της διάρκειάς της, επειδή ο μισθωτής εξακολουθεί να έχει στην κατοχή του το μίσθιο και ο εκμισθωτής το γνωρίζει και δεν εναντιώνεται.

Η διάταξη του άρθρου 639 παρ. 2 περ β ΚΠολΔ προβλέπει ότι στην αίτηση πρέπει να γίνεται “επίκληση του εγγράφου από το οποίο αποδεικνύεται η μίσθωση”. Κατά συστηματική ερμηνεία  πρέπει να γίνει δεκτό ότι νοείται το έγγραφο από το οποίο αποδεικνύεται η έναρξη της μίσθωσης.

Αποκλείεται η έκδοση διαταγής απόδοσης, όταν η σύμβαση μίσθωσης έχει λήξει ή έχει λυθεί, όπως ενδεικτικά με καταγγελία και εφόσον έχουν επέλθει τα αποτελέσματα της καταγγελίας, αφού στην περίπτωση αυτή δεν οφείλεται μίσθωμα αλλά αποζημίωση χρήσης.

Για την έκδοση διαταγή απόδοσης μισθίου, είναι απαραίτητο να επιδοθεί από τον εκμισθωτή στον μισθωτή με δικαστικό επιμελητή, έγγραφη όχληση τουλάχιστον 15 ημέρες πριν την κατάθεση της αίτησης. Στην όχληση πρέπει να αναφέρονται τα οφειλόμενα μισθώματα και το χρονικό διάστημα στο οποίο αντιστοιχούν.

Αν ο μισθωτής καταβάλλει τα οφειλόμενα μισθώματα εντός του δεκαπενθημέρου και η καταβολή αποδεικνύεται εγγράφως (όπως λόγου χάρη με έγγραφη εξοφλητική απόδειξη που εξέδωσε ο εκμισθωτής ή με το αποδεικτικό κατάθεσης του ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό του εκμισθωτή) τότε αποκλείεται η έκδοση διαταγής απόδοσης, εκτός αν υφίσταται επανειλημμένη καθυστέρηση από δυστροπία. Επίδοση της έγγραφης όχλησης απαιτείται μόνο την πρώτη φορά.

Αν ο εκμισθωτής είχε επιδώσει στο παρελθόν έγγραφη όχληση και ο μισθωτής είχε συμμορφωθεί, αλλά στη συνέχεια επαναλαμβάνει την ίδια συμπεριφορά συστηματικά, δεν απαιτείται επίδοση νεότερης όχλησης κάθε φορά καθώς είναι άσκοπο να υποχρεώνεται ο εκμισθωτής στην δαπάνη και στον χρόνο αναμονής δεύτερης ή και τρίτης όχλησης.

Εφόσον μετά την πρώτη επίδοση όχλησης ο μισθωτής είχε εξοφλήσει, αλλά στην συνέχεια οφείλει και πάλι μισθώματα, η δυστροπία θεωρείται επανειλημμένη, οπότε την δεύτερη φορά δεν θα μπορεί να αποτρέψει την έκδοση διαταγής απόδοσης ακόμα κι αν εξοφλήσει.

 Αποσφράγιση ακινήτου, ονομάζεται η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε περίπτωση που ένα ακίνητο (σπίτι, διαμέρισμα) έχει σφραγισθεί από την αστυνομία λόγω θανάτου εις αυτού του διαμένοντος προσωπου.

Για να γίνει αποσφράγιση θα πρέπει να έχει διενεργηθεί ή σφράγιση του ακινήτου, η οποία όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, διατάσσεται σε περίπτωση θανάτου του διαμένοντος, ύστερα από απόφαση του Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος ή του Ειρηνοδικείου.

 Η σφράγιση γίνεται με την τοποθέτηση ταινίας και βουλοκερίου επί της θύρας και συντάσσεται σχετική έκθεση. Τα κλειδιά φυλάσσονται στην Γραμματεία του Ειρηνοδικείου.

Η αποσφράγιση διατάσσεται μόνο με απόφαση του αρμόδιου Ειρηνοδικείου, το οποίο δικάζει κατά την διαδικασία της Εκουσίας Δικαιοδοσίας.

Ο έχων έννομο συμφέρον πρέπει να καταθέσει αίτηση (δικόγραφο) ενώπιον του Ειρηνοδικείου, αντίγραφο της οποίας πρέπει να επιδώσει στην αστυνομική αρχή που επέβαλλε την σφράγιση καθώς και στον Συμβολαιογράφο που διενήργησε την σφράγιση του ακινήτου. Αίτημα της αίτησης είναι η αποσφράγιση του ακινήτου.

Δυνητικά μπορεί να ζητήσει την απογραφή των πραγμάτων που θα βρεθούν. πχ σε περίπτωση αποδοχής με το ευεργέτημα της απογραφής). Κατά την δικάσιμο προσκομίζονται όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά (αναλόγως το έννομο συμφέρον του αιτούντος) και μπορεί να εξεταστεί και μάρτυρας.

Με την απόφαση ορίζεται και ο Συμβολαιογράφος που θα διενεργήσει την αποσφράγιση, ο οποίος ορίζει την ημέρα και την ώρα που θα διενεργηθεί.

Επίσης, καλεί να παρασταθούν σε αυτήν οι διάδικοι. Ο Συμβολαιογράφος κατά την αποσφράγιση είναι υποχρεωμένος να ελέγξει ότι η σφραγίδες είναι άθικτες. Σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι έχουν παραβιαστεί, διακόπτει κάθε περαιτέρω ενέργεια και αναφέρει τούτο στον Ειρηνοδίκη. Για την αποσφράγιση και την τυχόν απογραφή συντάσσεται έκθεση που περιέχει τα απαιτούμενα από τον νόμο στοιχεία.

Κάθε διαφορά που προκύπτει κατά την αποσφράγιση ή την απογραφή επιλύεται προσωρινά από τον Συμβολαιογράφο που τις διενεργεί και γίνεται σχετική μνεία στην έκθεση που συντάσσεται.

Οποιοσδήποτε όμως έχει έννομο συμφέρον μπορεί να ζητήσει από τον Ειρηνοδίκη να ανακαλέσει την απόφαση του Συμβ/φου και να επανέλθουν τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση.

Η αλλαγή του επωνύμου, αναμφίβολα αποτελεί ζήτημα εξαιρετικής σημασίας και κρισιμότητας για τον κοινωνό του δικαίου που επιθυμεί και επιδιώκει την σχετική αλλαγή. Από την άλλη, όμως, πλευρά το ίδιο ζήτημα απασχολεί και την έννομη τάξη ενόψει της ανάγκης εξασφάλισης και διατήρησης της ασφάλειας των συναλλαγών και γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, η σχετική διαδικασία έχει καταστεί άκρως τυπική και αρκετά δύσκολη, υπό την έποψη και των περιορισμένων και εξαιρετικών λόγων που δικαιολογούν την εν λόγω αλλαγή.

Αναφορικά με την διερεύνηση του ζητήματος της αρμοδιότητας για την αλλαγή επωνύμου, στα πλαίσια του Κεφάλαιο Γ΄ της Φ. 42301/12167/28.6.1995 απόφασης του Υφυπουργού Εσωτερικών, ορίζονται τα εξής:

… «1. Για την αλλαγή επωνύμου υποβάλλεται στο νομάρχη αίτηση του ενδιαφερομένου… στην οποία πρέπει να ορίζεται λεπτομερώς ο σκοπός για τον οποίο επιδιώκεται η μεταβολή και να δηλώνεται το επώνυμο του οποίου ζητείται η πρόσληψη. Η αίτηση αυτή απευθύνεται στο νομάρχη, στην περιφέρεια του οποίου υπάγεται ο δήμος ή η κοινότητα, στο μητρώο αρρένων ή το δημοτολόγιο του οποίου είναι γραμμένος ο ενδιαφερόμενος. … 2. Ο νομάρχης παραγγέλλει, με δαπάνη του ενδιαφερομένου, τη δημοσίευση περίληψης της αίτησης αλλαγής επωνύμου σε μία εφημερίδα από αυτές που εκδίδονται στην πρωτεύουσα ή την περιφέρεια του νομού, ή γειτονικού νομού. Η περίληψη πρέπει να περιέχει ακριβή σημείωση περί του ονόματος, επαγγέλματος, τόπου και έτους γέννησης και κατοικίας του ενδιαφερομένου, περί του επωνύμου, η απόκτηση του οποίου επιδιώκεται, ως και πρόσκληση σε κάθε αντιτιθέμενο στη ζητούμενη αλλαγή, όπως μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες από της δημοσιεύσεως, υποβάλει στο Νομάρχη τις αντιρρήσεις του. 3. Μετά την πάροδο της προθεσμίας των δεκαπέντε (15) ημερών, ο νομάρχης εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση με την οποία αποδέχεται ή απορρίπτει την αίτηση. Με την ίδια απόφαση, ο νομάρχης αποφαίνεται συγχρόνως και επί των αντιρρήσεων που τυχόν έχουν υποβληθεί κατά της ζητούμενης αλλαγής. Η απόφαση του νομάρχη με την οποία αποδέχεται τη ζητηθείσα αλλαγή επωνύμου, κοινοποιείται στις αρχές που τηρούν δημοτολόγιο και μητρώο αρρένων, στο γραφείο ποινικού μητρώου του οικείου Πρωτοδικείου, στην Εισαγγελία και Αστυνομικές Αρχές του τόπου γεννήσεως και κατοικίας του ενδιαφερομένου και στον ενδιαφερόμενο για να την προσκομίσει στην Αστυνομική Αρχή του τόπου της κατοικίας του, κατά την έκδοση νέου δελτίου ταυτότητος. 4. …».

Δυνάμει του άρθρο 94 παρ. 6 του ν. 3852/2010, η αρμοδιότητα για την έκδοση των σχετικών με την πρόσληψη και αλλαγή επωνύμου πράξεων μεταφέρθηκε στα όργανα των οικείων Δήμων [άρθρ. 75 παρ. ΙΙ περ. 26 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006 Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων].

Όσον αφορά δε την τυπικότητα, καθώς και τους εξαιρετικούς και περιορισμένους λόγους, επί των οποίων δύναται να υποβληθεί και να ευδοκιμήσει αίτηση του εκάστοτε ενδιαφερόμενου για την αλλαγή του επωνύμου του, έχει παγιωθεί νομολογιακά (ΣτΕ 962/2011 επτ.), ότι το επώνυμο αποτελεί μεν στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου, όμως η πρόσκτηση ή η αλλαγή του δεν απόκειται στην ιδιωτική βούληση, αλλά ενδιαφέρει τη δημόσια τάξη, ως θέμα συναπτόμενο με την ασφάλεια των συναλλαγών και των εννόμων εν γένει σχέσεων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου του ατόμου, χωρεί δε καταρχήν διά της διοικητικής οδού. Το αρμόδιο διοικητικό όργανο οφείλει σε κάθε περίπτωση, προπαντός, να εκτιμά τους λόγους που επικαλείται ο αιτών τη μεταβολή του επωνύμου του και να αποφαίνεται ενόψει της σοβαρότητας των λόγων αυτών, εάν ενδείκνυται ή όχι να εγκριθεί η ζητούμενη μεταβολή, αιτιολογώντας ειδικά, από την άποψη αυτή, την απόφασή του (πρβλ. ΣτΕ 852/1957, 221/1962, 1676/01, 1651/09). Σε κάθε περίπτωση, σπουδαίο λόγο που δικαιολογεί την αλλαγή του επωνύμου, αποτελεί ιδίως το κακόηχο ή το δυσφημιστικό επώνυμο, καθώς και ο κίνδυνος προκλήσεως δυσχερειών στις έννομες σχέσεις και τις συναλλαγές εν γένει του αιτούντος τη μεταβολή με τις δημόσιες Αρχές και με ιδιώτες εκ της χρήσεως επωνύμου διαφορετικού από εκείνο, με το οποίο ήταν γνωστός στις σχέσεις του αυτές. (ΕιρΧαν 579/2018, ΤΝΠ NOMOS).  

Κατά το τριήμερο της 24^ης-27^η Ιανουαρίου 2022, χιλιάδες αυτοκίνητα εγκλωβίστηκαν και εκατοντάδες συμπολίτες μας εγκαταλείφθηκαν στον δρόμο, με αποτέλεσμα να  αποκλειστούν επί  πολλές ώρες, διακινδυνεύοντας την υγεία τους και  την ακεραιότητα τους και να δοκιμαστούν βάναυσα επι  μακρότατα χρονικό διάστημα οι ίδιοι και οι οικογενειές τους,  εξ αιτίας της σφοδρής χιονόπτωσης στην Αττική.

Τα παραπάνω γεγονότα δίνουν στους πολίτες που είχαν τέτοια εμπειρία, το δικαίωμα να διεκδικήσουν δικαστικά σημαντικά ποσά  ως αποζημίωση, που ανέρχονται ή / και υπερβαίνουν, κατά περίπτωση, τις 100.000 ευρώ για κάθε δικαιούχο, τόσο από ιδιωτικούς φορείς όσο και από το Ελληνικό Δημόσιο,  Περιφέρειες και Δήμους  στην Αττική ή αλλού.

Επιπλέον του παραπάνω ποσού, ανάλογα με τα ειδικά δεδομένα της κάθε περίπτωσης (μετακίνηση για σημαντικό λόγο υγείας, σημαντικό επαγγελματικό λόγο, σημαντικό οικογενειακό λόγο κλπ) αλλά και το σύνολο των εμπλεκομένων προσώπων του οικογενειακού και ευρύτερου  περιβάλλοντος του κάθε  αποκλεισμένου (ανήλικα τέκνα, μέλη οικογενείας που τους  είχαν ανάγκη, γονείς κλπ) που βιώσαν με αγωνία τον αποκλεισμό και την απουσία του οικείου τους, ο αριθμός των προσώπων που διεκδικούν αποζημίωση καθώς και τα  διεκδικούμενα ποσά, μπορούν να αυξηθούν πολύ περισσότερο.

Παρά τις επίμονες προειδοποιήσεις των μετεωρολόγων για έντονες χιονοπτώσεις στην Αττική, η ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε. ως ιδιωτικός φορέας διαχείρισης και εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου δρόμου καθώς και ο κρατικός μηχανισμός και οι υποδομές του λεκανοπεδίου,  δεν στάθηκαν ικανές να αποτρέψουν τις τραγικές εικόνες εγκατάλειψης των συμπολιτών μας στη δίνη ενός προαναγγελθέντος και αναμενόμενου  καιρικού φαινομένου, αυτή τη φορά με επίκεντρο την Αττική Οδό και δευτερευόντως, άλλες οδικές αρτηρίες, κυρίως στην Αττική αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της Χώρας.

Λόγω της επέλασης της κακοκαιρίας, η Αττική Οδός ειδικότερα, υπέστη κατά κυριολεξία «έμφραγμα» και τόσο διοίκηση της εταιρείας που την διαχειρίζεται όσο και το Κράτος προσπαθούν να απεμπολήσουν κάθε ευθύνη που τους βαραίνει. Η χιονόπτωση και η αδυναμία της εταιρείας να καθαρίσει τον δρόμο προκάλεσαν χάος, με αποτέλεσμα χιλιάδες συμπολίτες μας να διανυκτερεύσουν στο δρόμο, μέσα σε συνθήκες απόλυτου παγετού, χωρίς τα στοιχειώδη, χωρίς νερό, χωρίς τρόφιμα και ασφαλώς χωρίς καμία απόπειρα απεγκλωβισμού τους εκ μέρους των υπευθύνων.  

Τα λάθη, οι παραλείψεις και οι αμέλειες της διοίκησης της εταιρείας ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε. (και των νομικών προσώπων αυτής) που διαχειρίζεται τους οδικούς άξονες της Αττικής Οδού καθώς και του κρατικού μηχανισμού, των αρμοδίων αρχών και όλων των υπεύθυνων και εμπλεκόμενων προσώπων είναι τεράστια, εγκληματικά και ασυγχώρητα και συνεπώς η ευθύνη (αστική και ποινική) όλων των παραπάνω και ιδίως τόσο της εταιρείας ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΔΟΣ Α.Ε.  και λοιπών νομικών προσώπων της  όσο και εν γένει του Ελληνικού Δημοσίου είναι βαρύτατη. 

Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού, η αδράνεια των αρμοδίων υπηρεσιών του Τμήματος Πολιτικής Προστασίας, η παντελής απουσία οιασδήποτε στοιχειώδους επικοινωνίας και επιχειρησιακής σύμπνοιας ανάμεσα στα αρμόδια για την διαχείριση της κρίσης πολιτειακά όργανα και την εταιρεία διαχείρισης της Αττικής Οδού, η καθυστερημένη επέμβαση της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας και του Στρατού, η μη έγκαιρη εκτίμηση της σοβαρότητας και της επικινδυνότητας της κατάστασης, η έλλειψη οχημάτων και μέσων απεγκλωβισμού, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των οργάνων διαχείρισης, η απουσία άμεσης και έγκυρης πληροφόρησης – ενημέρωσης προς τους εγκλωβισμένους οδηγούς, είναι ορισμένες μόνο από τις εγκληματικές παραλείψεις της ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε. και του Ελληνικού Δημοσίου και συγχρόνως, οι γενεσιουργές αιτίες που θεμελίωσαν και στοιχειοθέτησαν, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, την αστική και ποινική τους ευθύνη για τα τραγικά γεγονότα του εγκληματικού εγκλωβισμού και της εγκατάλειψης χιλιάδων συμπολιτών μας στην Αττική Οδό.

Τα Δικαστήρια, ανταποκρινόμενα στον θεσμικό τους ρόλο, σε κάθε περίπτωση εγκληματικών παραλείψεων που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την σωματική ακεραιότητα των πολιτών,  είναι στο πλευρό των παθόντων και των οικογενειών τους επιδικάζοντας χρηματικές αποζημιώσεις για την αποκατάσταση τόσο της υλικής όσο και της ηθικής βλάβης που υφίσταται κάθε πολίτης εξ αιτίας τους.

Τα ποσά που διεκδικούν οι δικαιούχοι της αποζημίωσης, για τα παραπάνω τραγικά γεγονότα του εγκλωβισμού και της έκθεσής τους σε κίνδυνο, κατά τα πρόσφατα πρωτόγνωρα περιστατικά εγκατάλειψής τους στο έλεος της σφοδρής κακοκαιρίας, ανέρχονται ή / και υπερβαίνουν τις 100.000 ευρώ για κάθε δικαιούχο  και επιπροσθέτως, ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις και τον αριθμό των δικαιούχων αποζημίωσης από το οικογενειακό περιβάλλον του παθόντος,  μπορούν να ανέλθουν σε πολύ μεγαλύτερα ποσά.  

Για την αποτελεσματική διεκδίκηση και επιδίκαση των σημαντικών αυτών χρηματικών  ποσών που δικαιούνται οι παθόντες και οι (με κάθε τρόπο) ζημιωθέντες το μόνο μέσο είναι η άσκηση Αγωγής.

Η Αγωγή θα πρέπει να έχει ειδικό περιεχόμενο και να εμπεριέχει διατύπωση συγκεκριμένων κονδυλίων και αιτημάτων κατά τρόπο ορισμένο, νομικά τεκμηριωμένο, βασισμένο στην κρατούσα νομολογία και εμπεριστατωμένο, ώστε να γίνει ουσιωδώς δεκτή από το Δικαστήριο και να οδηγήσει στην μέγιστη ηθική και υλική δικαίωση των δικαιούχων.

Για την πλήρη δικαίωση των παθόντων, καθοριστικό ρόλο έχει  η διεξοδική περισυλλογή και η ενδελεχής νομική αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, το οποίο είναι  απαραίτητο αφ’ ενός  για την θεμελίωση της αστικής και της ποινικής ευθύνης της εταιρείας ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε. και του Ελληνικού Δημοσίου και αφ’ ετέρου για την πλήρη στοιχειοθέτηση και τον ακριβή προσδιορισμό του συνόλου της βλάβης (υλικής και ηθικής) που κάθε πολίτης έχει υποστεί.  

Η  κυβερνητική εξαγγελία για την χορήγηση ποσού 2.000 ευρώ, ως εύλογη αποζημίωση, για τους εγκλωβισμένους, σε κάθε όχημα, εκτός από τα σοβαρότατα θέματα αντισυνταγματικότητας που εγείρει, αποτελεί πρόσθετη απόδειξη και ομολογία ενοχής εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και της ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε. και της αποκλειστικής υπαιτιότητάς τους για τις ζημιές των εγκλωβισμένων. Σε κάθε δε περίπτωση, οποιοσδήποτε τυχόν κληθεί να εισπράξει το κατά τα παραπάνω ποσό των 2.000 € ή  άλλο, θα πρέπει να ελέγξει πολύ προσεκτικά και με εξειδικευμένο νομικό το περιεχόμενο των εγγράφων που θα κληθεί να υπογράψει, προκειμένου να μην περιοριστούν ή και απολεσθούν δικαιώματα του για ουσιαστική αποζημίωση.

Συμπερασματικά, για την αποτελεσματική διεκδίκηση του συνόλου της αποζημίωσης που δικαιούται κάθε πολίτης που εγκλωβίστηκε και εγκαταλείφθηκε στην Αττική Οδό ή και σε άλλα σημεία της Αττικής και της χώρας, με κίνδυνο της ζωής του, αυτό που απαιτείται, μεταξύ άλλων, είναι η κατάθεση Αγωγής (ομαδικής ή ατομικής κατά περίπτωση) με ειδική και εμπεριστατωμένη ανάλυση και αιτιολογία του χρονικού των γεγονότων και με διατύπωση συγκεκριμένων κονδυλίων και αιτημάτων κατά τρόπο νομικά τεκμηριωμένο, βασισμένο στην κρατούσα νομολογία και θεμελιωμένο σε σύγχρονες τεχνικές εκθέσεις και τεκμηριωμένες μελέτες – πορίσματα. 

Εάν αναληφθεί ολόκληρο το ποσό της χρηματικής κατάθεσης από κοινό τραπεζικό λογαριασμό καταθέσεων από έναν δικαιούχο, επέρχεται απόσβεση της απαίτησης έναντι της τράπεζας και ως προς τον άλλον/άλλους δικαιούχους.

Οι λοιποί δικαιούχοι πλέον αποκτούν απαίτηση (αναγωγικά) έναντι εκείνου που ανέλαβε ολόκληρη την κατάθεση, για την καταβολή ποσού ίσου προς το μερίδιο που τους αναλογεί με βάση τον αριθμό των συνδικαιούχων, εκτός εάν από τη μεταξύ τους εσωτερική σχέση προκύπτει άλλη αναλογία ή δικαίωμα επί ολόκληρου του ποσού της κατάθεσης.

 Η εσωτερική σχέση μεταξύ των συνδικαιούχων καθορίζει και το μεταξύ τους δικαίωμα αναγωγής. Η αξίωση για συμμετοχή στο χρηματικό ποσό του κοινού λογαριασμού γίνεται αντικείμενο δίκης με την έγερση σχετικής αγωγής, ανεξάρτητα αν ζητείται η πραγματική συμβολή ή τεκμαρτή συμμετοχή. Σε κάθε περίπτωση, η ιδιοποίηση χρημάτων από κοινό λογαριασμό δεν συνιστά υπεξαίρεση, σύμφωνα με την πρόσφατη νομολογία.

Η σχέση μεταξύ των περισσοτέρων συνδικαιούχων του κοινού λογαριασμού μπορεί να είναι επαχθής ή χαριστική. Η εσωτερική σχέση είναι επαχθής, όταν οι συνδικαιούχοι συνδέονται μεταξύ τους με εταιρεία ή με σύμβαση δανείου ή εντολής, ενώ χαριστική είναι όταν μεταξύ τους οι συνδικαιούχοι συνδέονται με σύμβαση δωρεάς εν ζωή ή αιτία θανάτου, με κληροδοσία ή άλλη χαριστική επίδοση εν ζωή ή αιτία θανάτου. Στην περίπτωση της εντολής ο εντολέας ορίζει άλλον ως συνδικαιούχο, αναθέτοντάς του, απλώς προς διευκόλυνσή του, να προβαίνει σε ορισμένες ενέργειες σχετικές με την κίνηση του λογαριασμού και τα χρήματα τα οποία έχει καταθέσει σε αυτόν. Στην τελευταία αυτή περίπτωση εφαρμόζονται οι περί εντολής διατάξεις (άρθρα 713 επ. ΑΚ) και ο εντολέας, εφόσον προβλέφθηκε ότι ο εντολοδόχος δεν θα προβαίνει σε αναλήψεις χωρίς προηγούμενη συγκεκριμένη εντολή του, έχει δικαίωμα να απαιτήσει από τον αναλαβόντα την κατάθεση – συνδικαιούχο του λογαριασμού ολόκληρο το ποσό που ανέλαβε. Ειδικότερα, κατά τις διατάξεις των άρθρων 713, 714 και 719 ΑΚ, με τη σύμβαση της εντολής ο εντολοδόχος έχει υποχρέωση να διεξάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση που του ανέθεσε ο εντολέας, ευθύνεται για κάθε πταίσμα και έχει υποχρέωση να αποδώσει στον εντολέα καθετί που έλαβε για την εκτέλεση της εντολής ή απέκτησε από την εκτέλεσή της. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 330 ΑΚ προκύπτει, ότι ο εντολοδόχος, εφόσον ενήργησε παραβαίνοντας τους όρους της εντολής, έχει υποχρέωση να ανορθώσει κάθε ζημία την οποία υπέστη ο εντολέας και η οποία έχει ως γενεσιουργό αιτία το πταίσμα του εντολοδόχου.