Η αγοραστική μείωση των καταναλωτών, η γενική οικονομική κρίση, καθώς και η επιβολή μέτρων λιτότητας και λοιπών φορολογικών και δημοσιονομικών μέτρων, δεν αποτελούν γεγονότα έκτακτα και απρόβλεπτα, που να δικαιολογούν την αναπροσαρμογή του μισθώματος στις επαγγελματικές μισθώσεις, κατά το Άρθρο 388 του Αστικού Κώδικα.
Σύμφωνα με το Άρθρο 388 του Αστικού Κώδικα ορίζεται ότι « Αν τα περιστατικά στα οποία κυρίως, ενόψει της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, τα μέρη στήριξαν τη σύναψη αμφοτεροβαρούς σύμβασης, μεταβλήθηκαν ύστερα, από λόγους που ήταν έκτακτοι και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν, και από τη μεταβολή αυτή η παροχή του οφειλέτη, ενόψει και της αντιπαροχής, έγινε υπέρμετρα επαχθής, το δικαστήριο μπορεί κατά την κρίση του με αίτηση του οφειλέτη να την αναγάγει στο μέτρο που αρμόζει και να αποφασίσει τη λύση της σύμβασης εξολοκλήρου ή κατά το μέρος που δεν εκτελέστηκε ακόμη..»
Η δε διάταξη του άρθρου 388 του ΑΚ εφαρμόζεται, κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 7 παρ. 4 π. δ/τος 34/1995 και στις εμπορικές μισθώσεις. Οι προϋποθέσεις λοιπόν για την αναπροσαρμογή του μισθώματος σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, είναι: α) η μεταβολή των περιστατικών, στα οποία κυρίως, με βάση την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, τα μέρη στήριξαν τη σύναψη της σύμβασης, β) η μεταβολή μπορεί να είναι μεταγενέστερη της κατάρτισης της σύμβασης και να οφείλεται σε λόγους που είναι έκτακτοι και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και γ) από τη μεταβολή αυτή η παροχή του οφειλέτη, λαμβάνοντας υπόψη και την αντιπαροχή, να καθίσταται υπέρμετρα επαχθής.
Τέτοια περιστατικά είναι εκείνα, τα οποία δεν επέρχονται κατά την κανονική πορεία των πραγμάτων, αλλά προκαλούνται από ασυνήθιστα γεγονότα, φυσικά, πολιτικά, κοινωνικά ή οικονομικά, συνεπεία των οποίων επέρχεται πλήρης κατάλυση της ισορροπίας μεταξύ παροχής και αντιπαροχής. Η γενική οικονομική κρίση, η επιβολή μέτρων λιτότητας και γενικά δημοσιονομικών και φορολογικών μέτρων, που συνεπάγονται μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών και συνακόλουθα της εμπορικής κίνησης των καταστημάτων, δεν αποτελούν γεγονότα έκτακτα και απρόβλεπτα, ιδίως στην ελληνική οικονομία, στην οποία είναι από μακρόν συνεχείς οι διακυμάνσεις της σταθερότητας, ιδίως κάτω από τις κρατούσες συνθήκες ρευστότητας και της διεθνούς οικονομίας (ΑΠ 928/2020, ΑΠ 765/2020, ΑΠ 800/2020, ΑΠ 298/2018, ΑΠ 1088/2017).
Επίσης, έκτακτα και απρόοπτα γεγονότα δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν εκείνα, που συμβαίνουν συνήθως, όπως η αυξομείωση των εισπράξεων μιας επιχείρησης, η αυξομείωση της οικονομικής κατάστασης του μισθωτή, η αύξηση ή μείωση της αξίας του ακινήτου και η παρεπόμενη, αντίστοιχη μεταβολή της μισθωτικής του αξίας, η οποία μπορεί να οφείλεται π.χ. στην αύξηση ή μείωση της ζήτησης για μίσθωση ανάλογων ακινήτων, η αύξηση του κόστους ζωής κλπ ((ΑΠ 1330/2020, ΑΠ 928/2020, ΑΠ 844/2018, ΑΠ 1592/2014, ΑΠ 998/2014). Στις ανωτέρω κρίσεις κατέληξε και η πρόσφατη υπ’ αριθμόν 24/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου.
