Σε περίπτωση έκδοσης διαταγής πληρωμής εις βάρος οφειλέτη, ο οφειλέτης μπορεί να στραφεί με αίτηση ανακοπής κατά του εκδότη της διαταγής πληρωμής για συγκεκριμένους λόγους και αιτίες. Η αίτηση του οφειλέτη κατά της διαταγής πληρωμής, πρέπει να ασκηθεί εντός προθεσμίας δεκαπέντε (15) εργασίμων ημερών από την πρώτη επίδοση της στον οφειλέτη και εντός δέκα (10) εργασίμων ημερών από την δεύτερη επίδοση της στον οφειλέτη.
Λόγοι ανακοπής της αίτησης του οφειλέτη κατά της διαταγής πληρωμής που εκδόθηκε εναντίον του, μπορούν να αποτελέσουν:
- Η επίκληση μιας από τις αρνητικές προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 624 για την έκδοση διαταγής πληρωμής, λχ αν ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι έγινε επίδοση της διαταγής με τη διαδικασία της άγνωστης διαμονής.
- Η επίκληση μιας ουσιαστικής ένστασης εξαιτίας της οποίας δεν ίσχυε η οφειλή, στο χρόνο που εκδόθηκε η ήδη ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής.
- H αμφισβήτηση της γνησιότητας του ιδιωτικού εγγράφου, στο οποίο στηρίχτηκε η ανακοπτόμενη διαταγή (αρ.457 ΚΠολΔ), καθώς και η προσβολή του ως πλαστού (αρ.460 ΚΠολΔ), οπότε αντικείμενο της προσβολής μπορεί να είναι ακόμη και δημόσιο έγγραφο.
- Η καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος προς εκδόσεως διαταγής πληρωμής. Η διάταξη του αρ.281 ΑΚ, έχει έντονο χαρακτήρα κανόνα δημοσίας τάξεως και αποσκοπεί στην καταπολέμηση της κακοπιστίας και της ανηθικότητας στις συναλλαγές. Συνεπώς, κατάχρηση υπάρχει όταν ο τρόπος ασκήσεως του δικαιώματος υπερβαίνει τα όρια που τίθενται από την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή από τον οικονομικό ή κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Τα κριτήρια αυτά είναι α) η καλή πίστη, β) τα χρηστά ήθη, γ) ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος και δ) ο κοινωνικός σκοπός του δικαιώματος.
- Ενστάσεις αοριστίας επί της διαταγής πληρωμής. Σύμφωνα με την παγία νομολογία η επιταγή προς πληρωμή πάσχει αοριστίας και ως εκ τούτου είναι άκυρη, όταν σε τούτη δεν εμπεριέχεται σαφής και ορισμένη έκθεση των σχετικών κονδυλίων εξόδων κτλ.
Λόγος ανακοπής δεν μπορεί να είναι η γενική άρνηση της οφειλής εκ μέρους του οφειλέτη. Μάλιστα, σε μια τέτοια περίπτωση, δικαιολογείται η επιβολή δικονομικής ποινής για κακόπιστη διεξαγωγή της δίκης, σύμφωνα με το άρθρο 205 (ΕιρΑθ 5/1969 ΝοΒ 17, 67).
Απαράδεκτη είναι επίσης η ανακοπή, αν το σχετικό δικόγραφο δεν περιέχει έναν τουλάχιστον λόγο ανακοπής. Η ενδεχόμενη έλλειψη νομικής ή ουσιαστικής βασιμότητας του μοναδικού λόγου της ανακοπής δεν επηρεάζει το παραδεκτό αυτής.
