Προκειμένου να χορηγηθεί σε ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, το οποίο και παρέχει στον εκάστοτε δικαιούχο αφενός την θετική εξουσία να εκμεταλλεύεται την εφεύρεσή του, αφετέρου την αρνητική εξουσία να αξιώνει την μη χρήση και εκμετάλλευσή του από τρίτους, θα πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις: α) το «νέο» της εφεύρεσης, β) η εφευρετική δραστηριότητα ως περιεχόμενο αυτής και γ) η επιδεκτικότητα της εφεύρεσης προς βιομηχανική εφαρμογή.
Αναφορικά με το «νέο» της εφεύρεσης, απαιτείται, έως την στιγμή κατάθεσης της αίτησης από τον δικαιούχο, η εν λόγω εφεύρεση να μην είναι «γνωστή» οπουδήποτε στον κόσμο, να μην ανήκει δηλαδή στην στάθμη της τεχνικής. Αν πρόκειται για προϊόν, το προϊόν αυτό θα πρέπει να εμφανίζει διαφοροποίηση από τα άλλα ομοειδή του προϊόντα, αν, δε, πρόκειται για αποτέλεσμα, θα πρέπει να εμφανίζει αξιόλογη βελτίωση ήδη γνωστού αποτελέσματος, η οποία μπορεί να αναφέρεται μόνο στον τρόπο παραγωγής ή μόνο στο αποτέλεσμα ή στην μείωση της αναγκαίας για την παραγωγή του δαπάνης ή σε περισσότερους από κοινού ή ακόμη και σε όλους τους παραπάνω τομείς, χωρίς όμως να εμφανίζεται: (α) σαν απλή μόνο προσαρμογή στοιχείων άλλων μεθόδων, τα οποία είναι γνωστά, που δεν επιφέρει οποιοδήποτε αξιόλογο αποτέλεσμα ή βελτίωση, ή (β) σαν απλή χρήση ενός μέσου, το οποίο είναι ήδη γνωστό, σε αντικείμενα διαφορετικά από εκείνα στα οποία είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως, κατά τον ίδιο όμως τρόπο, κατά τον οποίο πάντοτε γινόταν η χρησιμοποίηση του, προκειμένου να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα (ΠολΠρΘεσ 231/2021).
Δεύτερο στοιχείο είναι η ύπαρξη εφευρετικής δραστηριότητας, η οποία θεωρείται ότι συντρέχει, όταν η εν λόγω εφεύρεση, κατά την κρίση ειδικού, δεν προκύπτει κατά τρόπο εμφανή από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής. Θα πρέπει, δηλαδή, να διαπιστώνεται η αδυναμία του ειδικού να οδηγηθεί στην επίλυση του ίδιου τεχνικού προβλήματος στο οποίο αποσκοπεί η εφεύρεση, με την χρήση της στάθμης της τεχνικής. Θα πρέπει, δηλαδή, να πρόκειται για ένα «άλμα προόδου», για ένα επίτευγμα μη αναμενόμενο και δυνατό να προβλεφθεί από τον μέσο ειδικό.
Τέλος, η εφεύρεση θα πρέπει να είναι δεκτική βιομηχανικής εφαρμογής. Κατά το α. 5§5 του ν. 1733/1987, μια εφεύρεση θεωρείται επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής αν το αντικείμενό της μπορεί να παραχθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε οποιοδήποτε τομέα παραγωγικής δραστηριότητας. Δεν αρκεί, συνεπώς, να πρόκειται για μία πρωτότυπη ιδέα ή ένα πρωτότυπο προϊόν, αλλά είναι επιπλέον απαραίτητο να απορρέει από την εφεύρεση κάποια ουσιαστική χρησιμότητα
