Η οδήγηση χωρίς δίπλωμα, είναι ένα σοβαρότατο παράπτωμα με κυρώσεις τόσο διοικητικές (πρόστιμα του Κ.Ο.Κ) όσο και ποινικές και σε περίπτωση ατυχήματος, η ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποζημιώσει οποιονδήποτε τρίτο που ζημιώθηκε από οδηγό χωρίς δίπλωμα. Συνεπώς το θύμα ενός τροχαίου λαμβάνει πάντα την δικαιούμενη αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία.
Ωστόσο, η ασφαλιστική εταιρεία στη συνέχεια, μπορεί να στραφεί εναντίον του οδηγού αλλά και του ιδιοκτήτη του οχήματος, απαιτώντας το οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε στον τρίτο.
Η ευθύνη λοιπόν του οδηγού χωρίς δίπλωμα είναι απεριόριστη. Περαιτέρω ευθύνεται και ο ιδιοκτήτης του οχήματος. Ειδικότερα:
Κατά την διάταξη του άρθ. 4 Ν. ΓΠΝ/1911 «διά πάσαν υπό του αυτοκινήτου κατά την λειτουργία του ζημίαν προς τρίτους ενέχεται εις αποζημιώσεις ο οδηγός και ο κατά το άρθρον 2 κάτοχος, ο δε ιδιοκτήτης εν η περιπτώσει είναι τοιούτος άλλος, ή, ο κάτοχος ενέχεται μόνον μέχρι της αξίας του αυτοκινήτου το οποίον παραχωρών εις το ζημιωθέν πρόσωπον δύναται, κατά την κρίσιν του δικαστηρίου, να απαλλαγεί πάσης άλλης αποζημιώσεως…».
Από την ως άνω διάταξη, συνάγεται ότι, επειδή η ευθύνη του ιδιοκτήτη του ζημιογόνου οχήματος θεμελιώνεται, ανεξάρτητα από το αν αυτός, κατά το χρόνο του ατυχήματος είναι οδηγός ή κάτοχος του οχήματος (αντικειμενική ευθύνη), ο νόμος για να μετριάσει την αυστηρότητα της αντικειμενικής ευθύνης του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν είναι κάτοχος ή οδηγός, περιορίζει ποσοτικά την ευθύνη του μέχρι την αξία του ζημιογόνου αυτοκινήτου κατά τον αμέσως πριν το ατύχημα χρόνο.
Ο περιορισμός αυτός της ευθύνης γίνεται με τη μορφή της ένστασης, που έχει ως βάση ότι ο εκάστοτε ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου δεν είναι συγχρόνως και κάτοχος ή οδηγός αυτού.
