Στην πρόσφατη τραγική πυρκαγιά στο Μάτι (Ιούλιος 2018), 98 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με τον πιο φρικτό τρόπο, εκατοντάδες τραυματίστηκαν σοβαρά και βασανιστικά (εγκαυματίες), χιλιάδες έχασαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους (ολοσχερής καταστροφή ή υλικές ζημιές) και 12.600 στρέμματα δασικής έκτασης έγιναν στάχτη.
Η πύρινη καταστροφή στο Μάτι έχει συνταρακτικές ομοιότητες και αναλογίες με την πύρινη καταστροφή της Ηλείας (Αύγουστος 2007) όπου 63 άνθρωποι βρήκαν τραγικό θάνατο, εκατοντάδες τραυματίστηκαν, 1.500 περίπου σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και 60.000 ζώα χάθηκαν.
Τα λάθη, οι παραλείψεις και οι αμέλειες του κρατικού μηχανισμού, των αρμοδίων αρχών και όλων των υπεύθυνων και εμπλεκόμενων προσώπων είναι τεράστια, εγκληματικά και ασυγχώρητα και συνεπώς η ευθύνη (αστική και ποινική) όλων των παραπάνω και εν γένει του Ελληνικού Δημοσίου είναι βαρύτατη και φυσικά μετρήσιμη.
Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού, η αδράνεια των αρμοδίων υπηρεσιών του Τμήματος Πολιτικής Προστασίας, η παντελής απουσία οιασδήποτε στοιχειώδους επικοινωνίας και επιχειρησιακής σύμπνοιας ανάμεσα στα αρμόδια για την διαχείριση της κρίσης πολιτειακά όργανα, η καθυστερημένη επέμβαση της Πυροσβεστικής, η μη έγκαιρη εκτίμηση της σοβαρότητας και της επικινδυνότητας της κατάστασης, η έλλειψη πυροσβεστικών οχημάτων, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των οργάνων του Δημοσίου, η απουσία οποιασδήποτε πληροφόρησης – ενημέρωσης προς τους κατοίκους, η απουσία μέτρων ρύθμισης της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων στις καιγόμενες περιοχές, (αναλυτικά βλ. εδώ) είναι ορισμένες μόνο από τις εγκληματικές παραλείψεις του Ελληνικού Δημοσίου και συγχρόνως, οι γενεσιουργές αιτίες που θεμελίωσαν και στοιχειοθέτησαν, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, την αστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου, στην περίπτωση των φονικών πυρκαγιών της Ηλείας το 2007.
Όλα τα παραπάνω ισχύουν απόλυτα και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό και στην πρόσφατη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, όπου, στις εγκληματικές παραλείψεις του Ελληνικού Δημοσίου θα πρέπει να προστεθούν, μεταξύ άλλων και η έλλειψη διόδων διαφυγής, ο εγκλωβισμός των κατοίκων στη θάλασσα και η καθυστέρηση των σωστικών συνεργείων να τους περισυλλέξουν επί πέντε και πλέον ώρες, η έλλειψη σχεδίου έκτακτης ανάγκης, η εσφαλμένη εκτίμηση της πορείας της πυρκαγιάς, καθώς και η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων αρχών (αναλυτικά βλ. εδώ)
Η ελληνική Δικαιοσύνη, στην περίπτωση της Ηλείας, ανταποκρινόμενη στον θεσμικό της ρόλο και σύμφωνα με τις αποφάσεις τόσο των ποινικών όσο και των διοικητικών δικαστηρίων (όλων των βαθμών), δικαίωσε πανηγυρικά τις οικογένειες των θυμάτων, καταβάλλοντας, σε όσους προσέφυγαν με αγωγή, σημαντικότατες χρηματικές αποζημιώσεις, που ανέρχονται ενδεικτικά σε 250.000 ευρώ στον πατέρα θύματος, 250.000 ευρώ στην μητέρα, 80.000 ευρώ στον σύζυγο, 70.000 ευρώ σε κάθε τέκνο, 40.000 ευρώ σε κάθε αδελφό, 40.000 ευρώ στον παππού και 40.000 ευρώ στη γιαγιά και άλλα σημαντικά ποσά σε άλλους συγγενείς. (αναλυτικά βλ. εδώ).
Τα Δικαστήρια σε περιπτώσεις καταστροφών που οφείλονται σε λάθη και παραλείψεις του κρατικού μηχανισμού είναι στο πλευρό των θυμάτων και των οικογενειών τους και (όπως και στη φωτιά της Ηλείας) αναμένεται να τηρήσουν την ίδια στάση και στην περίπτωση της φωτιάς στο Μάτι, όπου οι παραλείψεις του κρατικού μηχανισμού και των υπευθύνων είναι ακόμη πιο προκλητικές και εγκληματικές και οι συνέπειές τους ακόμη πιο τραγικές και ολέθριες.
Τα ποσά που διεκδικούν οι δικαιούχοι της αποζημίωσης για τη φωτιά στο Μάτι, ανέρχονται ή και υπερβαίνουν το 1.000.000 ευρώ για κάθε δικαιούχο (αναλυτικά βλ. εδώ), ενώ στα πρόσωπα των δικαιούχων εκτός από τους στενούς συγγενείς (σύζυγο, τέκνο, πατέρα, μητέρα, αδέλφια κλπ), περιλαμβάνονται επιπλέον και πολλά άλλα πρόσωπα (κυοφορούμενο, σύντροφος, θείος/α, εγγονός/ή, πεθερός/ά κλπ) (αναλυτικά βλ. εδώ).
Για την αποτελεσματική διεκδίκηση και επιδίκαση των σημαντικών αυτών χρηματικών ποσών που δικαιούνται οι οικογένειες των θυμάτων και οι (με κάθε τρόπο) ζημιωθέντες της τραγικής πυρκαγιάς στο Μάτι (όπως και στην Ηλεία το 2007), το μόνο μέσο είναι η άσκηση Αγωγής.
Η αγωγή αυτή θα πρέπει να έχει ειδικό περιεχόμενο και να εμπεριέχει διατύπωση συγκεκριμένων κονδυλίων και αιτημάτων κατά τρόπο ορισμένο, νομικά τεκμηριωμένο, βασισμένο σε κρατούσα νομολογία και εμπεριστατωμένο (με σύγχρονες τεχνικές εκθέσεις και τεκμηριωμένες μελέτες – πορίσματα) ώστε να γίνει ουσιωδώς δεκτή από το Δικαστήριο και να οδηγήσει στην πλήρη ηθική και υλική δικαίωση των πυρόπληκτων.
Για την πλήρη δικαίωση των πληγέντων και των οικογενειών τους, καθοριστικό ρόλο έχει η διεξοδική περισυλλογή και η ενδελεχής νομική αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, το οποίο είναι απαραίτητο αφ’ ενός για την θεμελίωση της αστικής ευθύνης του Δημοσίου και αφ’ ετέρου για την πλήρη στοιχειοθέτηση και τον ακριβή προσδιορισμό του συνόλου των ζημιών.
Αναφορικά με την αγωγή αποζημίωσης, η διεκδίκηση αποζημιώσεων για το θάνατο των οικείων (ψυχική οδύνη) θεωρείται από νομικής απόψεως ως συνήθης και βατή στην δικαστηριακή πρακτική.
Αντίθετα, ιδιαίτερη βαρύτητα, μεθοδικότητα και προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην ακριβή περιγραφή και τεκμηρίωση των λοιπών ζημιών, ήτοι :
- των ζημιών από τραυματισμούς και
- των υλικών ζημιών των περιουσιακών στοιχείων (σπίτια, οικοσκευή, αυτοκίνητα, ζώα κλπ).
Η υπουργική απόφαση για διορισμό συγγενών των πληγέντων στο δημόσιο, εκτός από τα σοβαρότατα θέματα αντισυνταγματικότητας που εγείρει, αποτελεί πρόσθετη απόδειξη και ομολογία ενοχής εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και της αποκλειστικής υπαιτιότητάς του για τις ζημιές των πυρόπληκτων.
Τα δε ποσά που εξαγγέλθηκαν από την Κυβέρνηση και τις αρμόδιες Αρχές, για βοήθεια προς τους πυρόπληκτους (πχ χορήγηση 5.000 ευρώ σε πυρόπληκτες οικογένειες, χορήγηση 8.000 ευρώ σε επιχειρήσεις που επλήγησαν, χορήγηση επιδόματος ανεργίας υπό προϋποθέσεις κλπ), (Για τα μέτρα αναλυτικά βλ. εδώ) είναι απλώς υποκατάστατα και ψίχουλα βοήθειας, δεδομένου ότι τα ποσά που μπορεί να διεκδικήσει και να λάβει ο κάθε πυρόπληκτος είναι κατά πολύ μεγαλύτερα.
Συμπερασματικά, για την αποτελεσματική διεκδίκηση του συνόλου των απαιτήσεων (στις περιπτώσεις όπου εκτός από θάνατο, υπάρχουν και τραυματισμοί αλλά και υλικές ζημίες), αυτό που απαιτείται, μεταξύ άλλων, είναι :
- Μεθοδική συλλογή στοιχείων και τεκμηρίων που αποδεικνύουν το είδος και το ύψος της κάθε ζημίας.
- Τεχνική και οικονομική τεκμηρίωση της κάθε ζημίας με ακρίβεια, ειδικές και εμπεριστατωμένες μελέτες και τεχνικές – οικονομικές εκθέσεις εμπειρογνωμόνων.
- Κατάθεση αγωγής με ειδικό περιεχόμενο και με διατύπωση συγκεκριμένων κονδυλίων και αιτημάτων κατά τρόπο νομικά τεκμηριωμένο, βασισμένο σε κρατούσα νομολογία και εμπεριστατωμένο με σύγχρονες τεχνικές εκθέσεις και τεκμηριωμένες μελέτες – πορίσματα.
