Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή για την ακύρωση "ειδοποίησης πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών", με το σκεπτικό ότι το προσβαλλόμενο ειδοποιητήριο δεν επιφέρει καμία έννομη συνέπεια και ως εκ τούτου στερείται εκτελεστού χαρακτήρα, καθόσον με αυτό επιχειρείται απλώς η ενημέρωση – υπενθύμιση της προσφεύγουσας σχετικά με την ύπαρξη και το ύψος των εισφορών της, προκειμένου να προβεί στην καταβολή τους.
Με την υπ’ αριθμ. 5390/2020 απόφασή του το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή για την ακύρωση «ειδοποίησης πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών» της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ασφάλισης Τομέα Νομικών του ΕΦΚΑ, με το σκεπτικό ότι το προσβαλλόμενο ειδοποιητήριο δεν επιφέρει καμία έννομη συνέπεια και ως εκ τούτου στερείται εκτελεστού χαρακτήρα, καθόσον αυτό δεν φέρει ημερομηνία έκδοσης ούτε υπογραφή και περιγραφή του διοικητικού οργάνου που την εξέδωσε, ενώ, με αυτό επιχειρείται απλώς η ενημέρωση – υπενθύμιση της προσφεύγουσας σχετικά με την ύπαρξη και το ύψος των εισφορών της, προκειμένου να προβεί στην καταβολή τους.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης:
« 10. Επειδή, η προσβαλλόμενη από 14.2.2017 «ειδοποίηση πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών» της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ασφάλισης Τομέα Νομικών του Ε.Φ.Κ.Α δεν φέρει ημερομηνία έκδοσης ούτε υπογραφή και περιγραφή του διοικητικού οργάνου που την εξέδωσε, ενώ, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της, με αυτή επιχειρείται η ενημέρωση – υπενθύμιση της προσφεύγουσας δικηγόρου σχετικά με την ύπαρξη και το ύψος των εισφορών της, μηνός Ιανουαρίου του έτους 2017, προκειμένου να προβεί στην καταβολή τους.
Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη ειδοποίηση, η οποία δεν φέρει τα στοιχεία της, προβλεπόμενης από το άρθρο 101 του ν. 4172/2013 και της, κατ’ εξουσιοδότησης αυτού εκδοθείσας υπ’αριθμ. Φ.80000/οικ.23795/791/5.8.2013 υπουργικής απόφασης, «Πράξης Βεβαίωσης Οφειλής» (βλ. ανωτέρω σκ. 4 και 5), δεν επέχει θέση πράξης καταλογισμού των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα εισφορών, δηλαδή επακριβούς προσδιορισμού της γεννηθείσας έναντι του καθού οικονομικής της υποχρέωσης, η έκταση της οποίας, άλλωστε, δεν ήταν σαφής κατά το χρόνο έκδοσης της εν λόγω ειδοποίησης, ενόψει της έλλειψης, κατά τα προαναφερθέντα, στοιχείων σχετικά με το εισόδημα της προσφεύγουσας κατά το προηγούμενο. φορολογικό έτος 2016.
Επομένως, ενόψει των όσων έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στην 6η σκέψη της παρούσας, η προσβαλλόμενη ειδοποίηση δεν επιφέρει καμία έννομη συνέπεια και, ως εκ τούτου, στερείται εκτελεστού χαρακτήρα (πρβλ. ΣτΕ 2658-2659/2019 επταμ., ΣτΕ 293/2019).
Εξάλλου, η διαδικασία της βεβαίωσης – είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών ρυθμίζεται, πλέον, ενιαία για όλους τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης με τις προεκτεθείσες διατάξεις του άρθρου 101 του ν. 4172/2013, οι, δε, ασφαλισμένοι μπορούν να ασκήσουν κατά των εκτελεστών πράξεων βεβαίωσης της οφειλής τους, που εκδίδονται στο πλαίσιο της ανωτέρω διαδικασίας, τα προβλεπόμενα από τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ένδικα βοηθήματα. Συνεπώς, η κρινόμενη προσφυγή, με την οποία ζητείται η ακύρωση της από 14.2.2017 «ατομικής ειδοποίησης πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών» της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ασφάλισης Τομέα Νομικών του Ε.Φ.Κ.Α., κατά το μέρος που με αυτή ενημερώθηκε η προσφεύγουσα ως προς το ύψος των εισφορών της, μηνός Ιανουαρίου του έτους 2017, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι στρέφεται κατά μη εκτελεστής πράξης, όπως βασίμως προβάλλεται από τον καθού και εξετάζεται, άλλωστε, αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο».
