Κατά άρθρο 105 ΕισΝΑΚ, για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Μαζί με το Δημόσιο ευθύνεται εις ολόκληρον και το υπαίτιο πρόσωπο, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για την ευθύνη των υπουργών.
Ιδιαίτερη περίπτωση αστικής ευθύνης του Δημοσίου, η οποία έχει απασχολήσει στο παρελθόν την νομολογία, αποτελεί η παράλειψη τήρησης των αναγκαίων αποστάσεων μεταξύ των διαφημιστικών πινακίδων και των κεντρικών οδικών αξόνων. Συγκεκριμένα, ο νόμος ορίζει ότι απαγορεύεται κάθε διαφήμιση που πραγματοποιείται με οποιοδήποτε μέσο και τρόπο στα εκτός κατοικημένης περιοχής τμήματα των χαρακτηρισμένων εθνικών και επαρχιακών οδών ή αυτοκινητοδρόμων και σε ζώνη μέχρι εκατόν πενήντα (150) μέτρων και από τις δύο πλευρές του άξονα των οδών αυτών και είναι ορατή από τους χρήστες. Παράλληλα, απαγορεύεται γενικά η τοποθέτηση επιγραφών ή διαφημίσεων ή η εγκατάσταση οποιασδήποτε πινακίδας, αφίσας, διαγράμμισης ή συσκευής, σε θέση ή κατά τρόπο που μπορεί να έχει οποιεσδήποτε αρνητικές επιπτώσεις στους χρήστες της οδού ή να επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο την κυκλοφορία. Ιδίως απαγορεύεται η τοποθέτηση ή εγκατάσταση των ανωτέρω σε τέτοιες θέσεις, ώστε να παρεμποδίζεται η θέα των πινακίδων κατακόρυφης σήμανσης ή φωτεινών σηματοδοτών ή να δημιουργείται σύγχυση με πινακίδες σήμανσης ή με κυκλοφοριακή διαγράμμιση ή με άλλη συσκευή ρύθμισης της κυκλοφορίας ή να τις καταστήσει λιγότερο ορατές ή αποτελεσματικές ή να προκαλέσει θάμβωση στους χρήστες της οδού και γενικά να αποσπάσουν την προσοχή τους κατά τρόπο που μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στην οδική ασφάλεια γενικά Σε περίπτωση δε που είναι τοποθετημένη μια τέτοια πινακίδα, τα αρμόδια όργανα υποχρεούνται να την αφαιρέσουν.
Σε μια αξιομνημόνευτη απόφαση, το δικάσαν Δικαστήριο επιλήφθηκε του ως άνω ζητήματος και καταδίκασε το Δημόσιο σε αποζημίωση, λόγω της παράλειψης των αρμόδιων οργάνων του του να αφαιρέσουν διαφημιστική πινακίδα που παρανόμως είχε τεθεί πλησίον του άξονα της Νέας Εθνικής Οδού Κορίνθου-Πατρών , με αποτέλεσμα την πρόσκρουση διερχόμενου οχήματος με την τσιμεντένια βάση της διαφημιστικής πινακίδας. Κατά το Δικαστήριο, ο θάνατος του προαναφερόμενου συνδεόταν αιτιωδώς με την ανωτέρω παράλειψη των οργάνων του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, διότι, εάν το τελευταίο είχε αρμοδίως αφαιρέσει-αποξηλώσει την επίμαχη πινακίδα δεν θα είχε επέλθει η πρόσκρουση του οχήματος με την ανωτέρω παράνομα τοποθετημένη πινακίδα. Τέλος, το Δικαστήριο έκρινε ότι στο επίδικο σημείο θα έπρεπε, βάσει του νόμου να υπάρχει στηθαίο ασφαλείας, το οποίο δεν υπήρχε. Ουσιαστικά δηλαδή το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο παρανόμησε -δια παραλείψεως- διπλά και διότι δεν αφαίρεσε-αποξήλωσε την παράνομη διαφημιστική πινακίδα της EXPRESS SERVICE και διότι δεν είχε τοποθετήσει -ως όφειλε και μπορούσε- στηθαίο ασφαλείας στον ίδιο χώρο.
